ΠΡΟΠΟΛΗ ΜΕΡΟΣ 1ον

Η λέξη «πρόπολη» (propolis) ετυμολογικά σημαίνει «προ της πόλεως». Οι μέλισσες τη χρησιμοποιούν υπό μορφή επικάλυψης, σαν γενική μορφή προστασίας. Εξυπηρετεί στο να καλύπτει όλες τις τρύπες και τα κενά, που έχει μέσα η κυψέλη. Επιτρέπει όχι μόνο να επιδιορθωθούν οι καταστροφές εντός της κυψέλης, αλλά επίσης στους ψυχρούς ή πολύ θερμούς τόπους μειώνει το μέγεθος της εισόδου της, έτσι ώστε να περιορίζεται στο ελάχιστο δυνατό η πρόσβαση κρύου ή θερμού αέρα και των δυνητικών εχθρών.

Η πρόπολη είναι μία ρητινώδης κολλητική ουσία που συλλέγουν οι μέλισσες από διάφορα φυτά,(πχ μπουμπούκια) την εμπλουτίζουν με κερί, γύρη, ένζυμα και με διάφορες άλλες ουσίες τη χρησιμοποιούν δε για να στεγανοποιήσουν και να απολυμάνουν το εσωτερικό της φωλιάς τους.
Η ονομασία οφείλεται όπως είπαμε στο ότι οι μέλισσες την τοποθετούν μπροστά στην είσοδο της κυψέλης (προ της πόλης) ώστε να την στενέψουν και να εμποδίσουν την είσοδο στη φωλιά διαφόρων εχθρών, όπως είναι τα ποντίκια, μεγάλες πεταλούδες και φίδια.

Προέλευση και ετοιμολογία

Υπάρχουν δυο θεωρίες για την προέλευση της πρόπολης. Σύμφωνα με τον Kuestenmacher (1912), η πρόπολη αποτελεί προϊόν των μελισσών και είναι το υπόλοιπο της γύρης που το μετατρέπουν σε ένα είδος ρητίνης, εμπλουτισμένο με διάφορα ένζυμα και βιολογικά προϊόντα του στομάχου τους.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Resch (1927), οι μέλισσες συλλέγουν την πρώτη ύλη για τη σύνθεση της πρόπολης από τους οφθαλμούς, την επιφάνεια των καρπών, το φλοιό των φυτών και τα άνθη. Αυτό το υλικό λέγεται «χυμός των φυτών», «βλέννα», «προστατευτική έκκριση» ή «έκκριση οφθαλμών». (Januzzi, 1990; Januzzi, 1993).
Η σημερινή άποψη συνδυάζει και τις δυο θεωρίες. Οι μέλισσες κυρίως παράγουν την πρόπολη, ξεκινώντας από φυτικές ρητίνες που εκκρίνονται από τους οφθαλμούς των φυτών και από το φλοιό ορισμένων δέντρων, κυρίως από τις λεύκες, τα κωνοφόρα και την ιτέα. Συλλέγουν τις ρητίνες, τις οποίες προσροφούν και αναμειγνύουν με τα ένζυμα της σιέλου τους. Αφού τη μεταφέρουν μέσα στην κυψέλη, με τις τρίχες των ποδιών τους, επικαλύπτουν τα εσωτερικά και εξωτερικά μέρη της κυψέλης με την πρόπολη, η οποία ισχυροποιεί την αποικία των μελισσών και της παρέχει ένα υγιέστερο περιβάλλον. Ακόμη, η μέλισσα αλείφει το σώμα της με αυτή την ουσία, για να προστατέψει τον εαυτό της από τους φυσικούς εχθρούς (Χαριζάνης, 1992; Januzzi, 1993).

Χημική Σύσταση

Η πρόπολη περιέχει:
Ρητίνη 55%, (ρητίνες και βάλσαμα)

Κερί 7-35%,

Πτητικά έλαια 10%,

Γύρη 5%.

Λιπαρά οξέα 5%

Ακαθαρσίες 4-20%

Τα υπόλοιπα συστατικά της είναι αρωματικές ουσίες, ζάχαρα, τερπένεια, αλειφατικά οξέα και οι εστέρες τους, φλαβόνες, ανόργανες ουσίες, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και άλλα γνωστά και άγνωστα συστατικά.

Η σύνθεση της πρόπολης διαφέρει, ανάλογα με την βοτανική και γεωγραφική της προέλευση καθώς και από την εποχή συλλογής της. Ωστόσο είναι εύκολο να αναγνωριστούν ορισμένα από τα 150 διαφορετικά συστατικά, όπως πολυφαινόλες (φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και οι εστέρες τους), τερπενοειδή, στεροειδή και αμινοξέα. Μερικές από τις βιολογικές της ιδιότητες που παρατηρούνται, πιθανόν να αποδίδονται σε χημικά συστατικά που έχουν ήδη ταυτοποιηθεί και σχετίζονται με την

υψηλή περιεκτικότητα της πρόπολης σε φλαβονοειδή.

Αξίζει να σημειωθεί η παρουσία πάνω από 40 φλαβονοειδών, αλειφατικών αρωματικών οξέων, φαινολικών στοιχείων, αρωματικών αλδεϋδών, αμινοξέων, σακχάρων και πολλών βιταμίνων.

Συγκεκριμένα, οι κύριες κατηγορίες ενώσεων που περιέχονται στη πρόπολη, ως ποσοστιαία αναλογία είναι τα ακόλουθα:

50 με 55% πολυφαινόλες (φλαβονοειδή και φαινολικά οξέα και εστέρες τους) 20 με 35% κηροί (ένα μίγμα από πράσινο κερί φυτικής προέλευσης, και το προστιθέμενο κερί των μελισσών) και λιπαρά οξέα 2 με 10% αιθέρια έλαια 5% γύρη (πρωτεΐνες και ελεύθερα αμινοξέα) 5% από άλλες, οργανικές ουσίες και ιχνοστοιχεία



Η πιο χαρακτηριστική χημική σύσταση πρόπολης είναι αυτή της "poplar" δηλαδή προερχόμενης από λεύκες, η οποία περιέχει κυρίως: πινοσεμπρίνη, πινομπανκσίνη και τον 3- Ο- αίθυλ-εστέρα της, χρυσίνη, γκαλαγκίνη, πρενυλιωμένους εστέρες του καφεϊκού και φερουλικά οξέα.



Σε όλους τους τύπους πρόπολης ως βασικές ουσίες ανευρίσκονται οξέα και ακόρεστες ενώσεις και η αναλογία τους μεταβάλλεται ανάλογα με την περιοχή, τη εποχή και τη φυλή της μέλισσας. Η μέθοδος προσδιορισμού της αναλογίας αυτής αποτελεί έλεγχο ποιότητας μέσω της οποίας είναι δυνατό να διαπιστωθούν τόσο οι περιπτώσεις νοθείας στη σύσταση όσο και μολυσματικές βλαβερές ουσίες για τον άνθρωπο (Januzzi, 1990; Januzzi, 1993).

Οι κυριότερες ενώσεις, με πιθανό ενδιαφέρον σε θέματα υγείας, που έχουν ανιχνευθεί σήμερα στην πρόπολη είναι:

• Αμινοξέα: έχει ανιχνευθεί το πυρογλουταμινικό οξύ

• Αλειφατικά οξέα και εστέρες τους: έχουν ταυτοποιηθεί περίπου 22 οξέα (βουτυρικό οξύ, παλμιτικό οξύ, στεατικό οξύ, ελαϊκό οξύ, φουμαρικό οξύ, λινελαϊκό οξύ, ισοβουτυρικό οξύ, ακετοξικό οξύ, μυριστικό οξύ, λιγνοκερικό οξύκ.α.). Τα μεγάλης ανθρακικής αλυσίδας προέρχονται από το κερί ενώ τα μικρής αλυσίδας και οι εστέρες τους από τη ρητίνη.

• Αρωματικά οξέα και οι εστέρες τους: ανιχνεύθηκαν πάνω από 40 ενώσεις οι οποίες περιέχονται στις ρητίνες (βενζοϊκό οξύ, βανιλλικό οξύ, καφεϊκό οξύ, κουμαρικό οξύ, φερουλικό οξύ, κιναμμικό οξύ κ.α.). Αρκετά εμφανίζουν μυκητοκτόνες και βακτηριοκτόνες δράσεις.

• Αλκοόλες: ανιχνεύθηκαν οι υδροκινόνη, βενζυλική αλκοόλη, πρενυλική αλκοόλη, ισοβουτενόλη, φαιναιθύλ- αιθανόλη, α και β- γλυκεροφωσφατάση, γλυκερόλη, κινναμική αλκοόλη. Από αυτές, εκτός από τις α- και β- γλυκεροφωσφατάση που παράγεται από την μέλισσα και τη γλυκερόλη που περιέχεται στο κερί, όλες οι άλλες περιέχονται στις ρητίνες.

• Αλδεΰδες:οι p-υδρόξυβενζαλδεΰδη, βανιλλίνη, ισοβανιλλίνη περιέχονται στις ρητίνες.

• Φλαβανόλες: μαζί με τις φλαβόνες τους αποδίδονται αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Ταυτοποιήθηκαν οι: πινοστρομπίνη, πινοσεμπρίνη, 3-Ο-αίθυλ-εστέρας της πινομπανκσίνης, πινομπανκσίνη, ναριγκενίνη κ.α.

• Φλαβόνες: ανιχνεύθηκαν οι ενώσεις τεκτοχρυσίνη, 7-4’- διμέθυλ- εστέρας της καμφερόλης, χρυσίνη, 3-μέθυλ- αιθέρας της γκαλαγκίνης, 7-μέθυλ-αιθέρας της απιγενίνης, γκαλαγκίνη, κερκετίνη, καμφερόλη, 3-μέθυλ- αιθέρας της καμφερόλης, κ.α. στις περισσότερες από αυτές αποδίδονται αντιμικροβιακές ιδιότητες.

• Υδρογονάνθρακες: βρέθηκαν υδρογονάνθρακες με περιττό αριθμό ανθράκων C21- C33. Οι C25 και C27 περιέχονται στις ρητίνες αλλά παράγονται και προστίθενται στη πρόπολη από τη μέλισσα.



• Κετόνες: έχουν ανιχνευθεί η ακετοφαινόνη και η p-ακετοφαινόλη.

• Τερπενοειδή και άλλα συστατικά: ανιχνεύθηκαν οι ενώσεις βενζόλιο, μέθυλο- κυκλοεξάνιο, αιθυλένιο, φαινυλ-εξανολακτόνη, 4-μενθάνιο, 1,8-επόξυ-ναφθαλένιο, αλκοόλες σεσκιτερπενίων κ.α.

• Βιταμίνες: βιταμίνες Β1 (θειαμίνη), Β5 (νικοτινικό οξύ) και προβιταμίνη Α.

Η ποσοτική σύνθεση της πρόπολης παρουσιάζει μεγάλες διαφορές. Για παράδειγμα τα καφεϊκά οξέα και οι εστέρες τους, που παίζουν σημαντικό ρόλο στις αντιμικροβιακές και τις αλλεργικές ιδιότητες της πρόπολης συμμετέχουν κατά 20% στα διαλύματα πρόπολης που μαζεύονται από την περιοχή του ζωολογικού κήπου στην Οξφόρδη και μόνο κατά 2% στα διαλύματα που συλλέγονται από το Πανεπιστημιακό μουσείο της ίδιας πόλης που απέχει 400 μέτρα. Η ποσοτική διαφοροποίηση της

πρόπολης εξαρτάται από την περιοχή, την εποχή και τη φυλή της μέλισσας (Marucci, 1995).

Εξαιτίας γεωγραφικών διαφορών, δείγματα πρόπολης από την Ευρώπη, Νότια Αμερική και Βραζιλία έχουν διαφορετική χημική σύσταση. Η πρόπολη από την Ευρώπη και την Κίνα περιέχει κυρίως φλαβονοειδή και εστέρες φαινολικών οξέων (Bankova et al., 2000). Από την άλλη, τα κύρια συστατικά στη βραζιλιάνικης προέλευσης πρόπολη είναι τερπενοειδή και φαινολικά παράγωγα των p-κουμαρικών οξέων. Επίσης, ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή των δειγμάτων πρόπολης, παρουσιάζονται και διαφορετικές βιολογικές ιδιότητες. Οι Kujumgiev et al., (1999) ανέφεραν ότι τα δείγματα πρόπολης από διαφορετική προέλευση εκδηλώνουν διαφορετικά επίπεδα αντιμικροβιακής δράσης.

Οι Nieva Moreno et al. (2000) βρήκαν σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ολικών φλαβονοειδών και της δράσης ενάντια στις ελεύθερες ρίζες σε εκχύλισμα πρόπολης από την Αργεντινή. Γενικά η σύσταση της πρόπολης σχετίζεται άμεσα με τις εκκρίσεις των βλαστών από τα διάφορα δέντρα, οι οποίες συλλέγονται από τα μελίσσια: από λεύκες (Populus spp.), βετούλια (Betula alba), οξιά (Fagus sylvatica), αγριοκαστανιά (Aesculus hippocastanum), σημύδα (Alnus glutinosa) και από διάφορα κωνοφόρα.

Φυσικές Ιδιότητες

Το χρώμα της πρόπολης εξαρτάται από την φυτική της σύσταση. Συνήθως είναι καφέ-πράσινη, καστανή, σκούρο καφέ. Είναι αδιάλυτη στο νερό και διαλυτή στην αλκοόλη, στη βενζίνη και σε διάλυμα καυστικού νατρίου. Σε θερμοκρασίες πάνω από 25 βαθμούς κελσίου είναι μαλακή, εύκαμπτη και κολλά στα χέρια, ενώ σε θερμοκρασίες κάτω από 15 βαθμούς κελσίου γίνεται σκληρή και εύθραυστη.

Επιδράσεις Στον Ανθρώπινο Οργανισμό

Η πρόπολη έχει βακτηριοστατικές και βακτηριοκτόνες ιδιότητες. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τραυμάτων των αναπνευστικών οργάνων, της στοματικής κοιλότητας, και άλλων περιοχών του ανθρώπινου σώματος. Περιέχει σε μεγάλες συγκεντρώσεις φλαβόνες, φλαβονόλες και φλαβονόνες οι οποίες επιδρούν στον οργανισμό με διαφόρους τρόπους. Έχουν αντιφλεγμονική δράση στις αρθρώσεις, στο δέρμα και στους βλεννώδεις ιστούς, προστατεύουν τη βιταμίνη C από οξειδώσεις. Έχουν ευεργετική επίδραση στα τριχοειδή αγγεία και παρατείνουν τη δράση της αδρεναλίνης αναστέλλοντας την ο-μεθυλο τρανσφεράση.
(Η εντακαπόνη, αναστολέας της κατεχολ-Ο-μεθυλο τρανσφεράσης (COMT), που χρησιμοποιείται μόνο με τον συνδυασμό λεβοντόπα/βενσεραζίδη ή λεβοντόπα/καρβιντόπα.)
Νόσος του Parkinson

Αναστέλλουν τη συνάθροιση ερυθροκυττάρων, βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος στα τριχοειδή αγγεία, έχουν αντιβακτηριακή δράση στα gram θετικά και gram αρνητικά βακτήρια και έχουν αντισηπτική δράση. Αλκοολικό εκχύλισμα πρόπολης 50% χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας ωτίτιδας. Επίσης η πρόπολη χρησιμοποιείται κατά του χρόνιου κνησμού, για τη θεραπεία της τοπικής κοκκινίλας, της φαρυγγίτιδας, των μυκητιάσεων και για γενικά προβλήματα ωτορινολαρυγγολογίας. Βοηθά στην αντιμετώπιση προβλημάτων ρευματικής αρθρίτιδας και σπονδυλικής αγκύλωσης. Η πρόπολη έχει θετικά αποτελέσματα στη θεραπεία των αγγειοκινητικών νεύρων που προκαλούν την καταρροή των αναπνευστικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση του έλκους και προβλημάτων του προστάτη καθώς επίσης και για θεραπεία προβλημάτων της στοματικής κοιλότητας. Παράλληλα την πρόπολη την συναντούμε σε καλλυντικά, λοσιόν κρέμες προσώπου, σαπούνια, σαμπουάν αλλά και οδοντόπαστες.

Περισσότερα.......γιά φαρμακοτρίφτες.

Η πρόπολη παρασκευάζεται από τις μέλισσες, οι οποίες την τοποθετούν προ της πόλεως τους εξόν και η ονομασία. Συγκεντρώνοντας αδιάκοπα ρητίνες από συγκεκριμένα φυτά και από τη φλοίδα ορισμένων δένδρων, που τις αναμειγνύουν με κερί και γύρη, παρασκευάζουν την πρόπολη για να προστατεύσουν την κυψέλη από μολύνσεις. Η πρόπολη προσφέρει στον άνθρωπο τις σπουδαίες θεραπευτικές της δυνάμεις. Το χρώμα της ποικίλει από κίτρινο σε σκούρο καφέ, ανάλογα με την φυτική προέλευση των ρητινών. Η πρόπολη αποτελείται από ρητίνες, κερί, αιθέρια έλαια, γύρη, οργανικές και ανόργανες ουσίες, περιέχει φλεβονοειδή, αλειφατικά αρωματικά οξέα, φαινολικά στοιχεία, αρωματικές αλδεΰδες, αμινοξέα, ζάκχαρα και βιταμίνες. Η πρόπολη έχει πολλές βιολογικές και φαρμακολογικές ιδιότητες. Τα πολλά φλοβονοειδή και η συγκέντρωση της σε αρωματικά μόρια είναι η αρχή της αντιβακτηριδιακής, αντιοικής, αντιμυκητισιακής, αντιπαρασιτικής, αντιψλεγμονώδης, αναισθητικής και επουλωτικής της δράσης. Επίσης είναι πολύ αποτελεσματική στην υγιεινή της στοματικής κοιλότητας, υπό μορφή οδοντοπλυμμάτων, όπου καταπολεμά τις διάφορες λοιμώξεις και την κακοσμία. Βοηθάει στην θεραπεία κρυολογημάτων, πονόλαιμων, χρόνιων φαρυγγίτιδων, άφθων, γαστρεντερίτιδας, κολίτιδας και άλλων ασθενειών. Το φυσικό απολυμαντικό της Ιπποκράτειας θεραπευτικής χρησιμοποιείται και στις μέρες μας, εσωτερικά και εξωτερικά, για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξυγίανση της επιδερμίδας.

Η πρόπολη επίσης εξυπηρετεί στο να καθυστερεί την εξέλιξη των ασθενειών, λειτουργώντας, ως μέσο προφύλαξης για τις εργάτριες μέλισσες στην είσοδο της κυψέλης. Ως εκ τούτου προσφέρει μια «μπάρα προστασίας» σε βακτήρια και ιούς. Η χρήση της πρόπολης έχει θεμελιώδη σημασία στην αποικία των μελισσών, αν αναλογισθούμε ότι στην κυψέλη, σε 50 λίτρα χώρο, ζουν 40.000 με 50.000 μέλισσες και σε θερμοκρασία που κυμαίνεται από 35-38 C, με την αντίστοιχη υγρασία να βρίσκεται στο 70% και με την υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, δηλαδή ιδεώδεις συνθήκες για μικροβιακή ανάπτυξη (Burdock, 1998). Ήδη από την αρχαιότητα παρατηρήθηκε ότι οι μέλισσες, θανατώνουν ζώα (ποντίκια, βατράχια κ.α.), τα οποία είχαν εισχωρήσει μέσα στην κυψέλη τους και στη συνέχεια τα σκεπάζουν με ένα ειδικό ρητινώδες υλικό, με αποτέλεσμα το πτώμα του θανατωμένου ζώου να μένει άφθαρτο στο πέρασμα του χρόνου, σαν μούμια. Με τον τρόπο αυτό το μελίσσι αποτρέπει την εμφάνιση δυσοσμίας και την ανάπτυξη βακτηριακής χλωρίδας, που συνοδεύουν τη σήψη του πτώματος του εισβολέα.
Στις παλιές γραφές, η πρόπολη ονομαζόταν «μαύρο κερί». Οι Έλληνες, οι Πέρσες οι Ρωμαίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Άραβες και οι Ίνκας τη χρησιμοποιούσαν για τις βιολογικές της ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης συνιστούσε την επάλειψη με πρόπολη για την επούλωση των πληγών. Στη Ρώμη, όπου μια ολόκληρη εποχή ήταν αφιερωμένη στη μέλισσα και στα προϊόντα της, η πρόπολη πουλιόταν πιο ακριβά από το μέλι. Κάθε Ρωμαίος λεγεωνάριος την είχε μαζί του κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών εκστρατειών. Ακόμη, στους πολέμους, τη χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία κατά της γάγγραινας. Πλήθος άλλων εφαρμογών έχουν αναφερθεί, για παράδειγμα ότι, ο Stradivarius ενσωμάτωνε πρόπολη στο βερνίκι του βιολιού του, γνωρίζοντας ότι ήταν καλό προστατευτικό του ξύλου. Για τους Αιγύπτιους, η μέλισσα είχε μεγάλη θρησκευτική σημασία και συμβόλιζε τη γενναιότητα, ενώ στη Μινωική εποχή τη γονιμότητα, με το γνωστό σήμα της μέλισσας των Μαλλίων. Η πρόπολη χρησιμοποιούνταν στην θεραπευτική από τους ιερείς, σε μεγάλη ποικιλία ασθενειών καθώς επίσης στην ταρίχευση πτωμάτων. Ο διάσημος ιατροφιλόσοφος Αβικένας, τον 11ο αιώνα είχε παρατηρήσει ότι η πρόπολη δρα αποτελεσματικά στους τραυματισμούς από βέλη τόξων κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων. Στο τέλος του 19ου αιώνα, στη Ρωσία και στη Γερμανία, η αγορά ήταν γεμάτη από πρόπολη. Ήταν γνωστή για τη χρήση της στη θεραπεία των μολύνσεων και για την επούλωση πληγών, όπως επίσης και ως αντιφλεγμονώδες, με τη μορφή αλοιφής και εμπλάστρου.
Κατά τα τέλη του 19ου με τις αρχές του 20ου αιώνα, οι φαρμακευτικές ιδιότητες των παραπάνω προϊόντων είχαν ξεχαστεί. Μέχρι το 1960 δεν υπάρχει καμιά αναφορά στην πρόπολη σε φαρμακευτικά εγχειρίδια (Januzzi 1993).

Οι σημερινές χρήσεις της πρόπολης στην ιατρική έχουν μεταφερθεί στις μέρες μας από γενιά σε γενιά. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Ευρώπη, Ασία και κυρίως στην Ιαπωνία, η σύγχρονη ιατρική κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόπολη πρέπει να πάρει τη θέση που της αξίζει, όπως αποδείχτηκε μετά από πολυετή έρευνα (Χαριζάνης, 1992; Januzzi,1993).



Συλλογή υλικού από τις μέλισσες

Έχει παρατηρηθεί ότι οι μέλισσες ξύνουν τις προστατευτικές ρητίνες από τα άνθη και τους οφθαλμούς με τις σιαγόνες τους και τις τοποθετούν σε υποδοχές των πίσω ποδιών τους. Κατά τη διαδικασία αυτή οι ρητίνες αναμιγνύονται με το σάλιο του στόματός τους και άλλες εκκρίσεις τους, όπως και με κερί και γύρη. Η διαδικασία απόσπασης παίρνει αρκετό χρόνο ενώ το πακετάρισμα διακόπτεται από επισκέψεις στην κυψέλη όχι για μεταφορά της αλλά για γεύματα εάν δεν υπάρχει τροφή στο μέρος όπου συλλέγεται. Με τον τρόπο αυτό προκύπτει μια κολλώδης ουσία, η οποία μεταφέρεται στην κυψέλη. Όταν η μέλισσα τελικά πετά προς την κυψέλη φορτωμένη με την πρόπολη ίσως περάσουν ώρες μέχρι να την ξεφορτώσει περιμένοντας σε απομακρυσμένο μέρος της κυψέλης τις άλλες μέλισσες για να την ξεφορτώσουν.

Το είδος της μέλισσας που συλλέγει το υλικό από το οποίο παράγεται η πρόπολη είναι η μέλισσα Apis mellifera. Τα Ασιατικά είδη Apis δεν παράγουν πρόπολη (Januzzi,1990; Januzzi,1993).

Η χρήση της πρόπολης από τις μέλισσες

Όπως προαναφέρθηκε, η πρόπολη δεν επιτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων και δυσοσμιών. Οι μέλισσες τη χρησιμοποιούν για να επιχρίουν τα εσωτερικά τοιχώματα της κυψέλης. Επιχρίουν, επίσης, τα κελιά των κηρηθρών μετά την εκκόλαψη των μελισσών για να τα αποστειρώσουν, ώστε αυτά να είναι έτοιμα, για την ωοτοκία της Βασίλισσας. Ακόμη, οι μέλισσες επιχρίουν το εσωτερικό των κελιών με ελαιώδες επίχρισμα που συλλέγουν από τη γύρη, γνωστό ως βάλσαμο γύρης (pollenbalsam).

Παραλαβή και παραγωγή

Η πιο παλιά αλλά και επίπονη μέθοδος συλλογής της πρόπολης, που χρησιμοποιείται όμως ακόμη και σήμερα, είναι η απόξεση μικρών κομματιών της κολλητικής αυτής ουσίας από οποιοδήποτε σημείο της κυψέλης. Ο μελισσοκόμος συλλέγει την πρόπολη ξύνοντας εσωτερικά τοιχώματα κυψελών, καπάκια και πλαίσια, όπου την εναποθέτουν. Η συλλογή γίνεται μόνο σε ζεστό καιρό όταν αυτή είναι

εύπλαστη, γι’ αυτό είναι προτιμότερο η συλλογή να γίνεται το καλοκαίρι. Μεταξύ των μελισσών του ιδίου μελισσοκομείου παρατηρούνται μεγάλες διαφορές στην ποσότητα συλλογής και αυτό δίνει τη δυνατότητα στο μελισσοκόμο να επιλέξει τα μελίσσια εκείνα τα οποία θα χρησιμοποιήσει για τη συλλογή.

Οι μέλισσες έχουν την τάση να καλύπτουν εκτός από τα τοιχώματα και τα καπάκια, κάθε ανεπιθύμητο σώμα, που θα εισέλθει στην κυψέλη. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την ιδιότητα των μελισσών, οι μελισσοκόμοι τοποθετούν πλαστικό πλέγμα στο επάνω μέρος των πλαισίων, το οποίο καλύπτεται από τις μέλισσες με πρόπολη, και αργότερα το μαζεύουν. Στη συνέχεια, το τοποθετούν στην κατάψυξη, όπου ψύχεται, και κατόπιν τινάζουν το πλαίσιο, από το οποίο παραλαμβάνουν καθαρή πρόπολη (Warren,1990).







Εκτός από τα διάφορα πλέγματα υπάρχουν και ξύλινες ή πλαστικές παγίδες συλλογής της πρόπολης. Η περισσότερο διαδεδομένη παγίδα στην Αμερική είναι μια ξύλινη κατασκευή με πλάτος 8,9 εκατοστά και μήκος όσο το μήκος της κυψέλης. Η παγίδα αυτή έχει 8 επιμήκεις σχισμές, τοποθετείται με βίδες στην πλευρά του γονοθαλάμου, σε κυψέλη που προηγούμενα είχε αποσπασθεί το αντίστοιχο κομμάτι ξύλου. Η παγίδα αυτή γεμίζει σε χρονικό διάστημα δύο εβδομάδων περίπου και η απόδοσή της είναι από 15-20 γραμμάρια όταν γεμίσουν όλες οι σχισμές. Μειονεκτήματα της παγίδας αυτής είναι η ανάμειξη της πρόπολης με τεμαχίδια από ξύλο και η αναγκαστική κοπή μέρους της κυψέλης για την τοποθέτηση της παγίδας (Januzzi, 1990; Januzzi, 1993).

Στην αγορά σήμερα υπάρχει πληθώρα κατασκευών που χρησιμοποιούνται για τη συλλογή πρόπολης. Ο μελισσοκόμος πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα:

1. Οι πλαστικές παγίδες είναι καλύτερες επειδή είναι εύκαμπτες και μπορούν να τοποθετηθούν στο ψυγείο. Το υλικό κατασκευής τους δεν πρέπει να αφήνει υπολείματα στην πρόπολη.

2. Η ξύλινη παγίδα πρόπολης είναι αρκετά σκληρή με αποτέλεσμα ακίδες από ξύλο να ενσωματώνονται στη πρόπολη.

3. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται λαδομπογιά στις παγίδες γιατί οι μέλισσες αναμιγνύουν τη πρόπολη με αυτήν.

4. Η παγίδα πρέπει να τοποθετείται προς τη βόρεια πλευρά της κυψέλης.

5. Η παγίδα πρέπει να εφαρμόζει ακριβώς στην κυψέλη ώστε οι μέλισσες να

μην την χρησιμοποιούν σαν πέρασμα.

Μετά την συλλογή της, η πρόπολη πλάθεται σε μικρές μπάλες και φυλάσσεται σε σκοτεινό μέρος. Με αυτό τον τρόπο η πρόπολη διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να χάσει τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Η συνολική ποσότητα πρόπολης στην κυψέλη κυμαίνεται μεταξύ 150 και 300 γραμμαρίων ανά μελισσοκομική περίοδο (Χαριζάνης, 1992; Januzzi, 1993).

Επεξεργασία της πρόπολης

Η πρόπολη λόγω της χρήσης της ως φαρμακευτική ουσία θα πρέπει να περάσει από μια σειρά διαδικασιών, ώστε να διασφαλιστεί τόσο η χρησιμότητα όσο και η μη τοξικότητα στον άνθρωπο.

Βήμα 1: Απομάκρυνση ξένων σωματιδίων. Το πιο σημαντικό στάδιο κατά την προετοιμασία της πρόπολης για πώληση είναι ο καθαρισμός και η απομάκρυνση των κομματιών πέτρας, ακίδων ξύλου, τμημάτων εντόμων, κομματιών κεριού, λαδομπογιάς και άλλων ξένων ουσιών. Αρχικά τα ξύσματα χωρίζονται και ταξινομούνται ανάλογα με την καθαρότητά τους. Στη συνέχεια τοποθετούνται σ’ ένα δοχείο με κρύο νερό ανακατεύονται και απομακρύνονται οι ξένες ύλες, οι οποίες επιπλέουν στην επιφάνεια. Το πλύσιμο αυτό γίνεται επανειλημμένα με νερό μέχρι το νερό να γίνει εντελώς καθαρό.
Έπειτα τα υπολείμματα ξηραίνονται και κάθε κομμάτι πρόπολης εξετάζεται προσεκτικά μήπως περιέχει κάποιο ξένο υλικό (Χαριζάνης, 1992).

Βήμα 2: Απομάκρυνση κηρών από την πρόπολη. Αξιολογείται το υλικό και αν περιέχει αυξημένες ποσότητες κεριού, θα πρέπει να καθαριστεί με κρύο νερό και ακολούθως το εξωτερικό κερί να αφαιρεθεί. Οι μη-υδατοδιαλυτές ουσίες, επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού και απομακρύνονται. Στη συνέχεια η καθαρή πρόπολη τοποθετείται σε βραστήρα με διπλά τοιχώματα με νερό όπου η στάθμη βρίσκεται 5 εκατοστά πάνω από την επιφάνεια της πρόπολης. Το περιεχόμενο θερμαίνεται στους 70οC υπό συνεχή ανάδευση. Μετά από 2-3 λεπτά, το δοχείο μετακινείται και αφήνεται να
κρυώσει. Το κερί που έχει λιώσει, σχηματίζει κρούστα στην επιφάνεια και αφαιρείται. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να απαλλαγεί η πρόπολη από όλο το κερί που περιείχε.

Βήμα 3: Συσκευασία και διατήρηση της πρόπολης. Η πρόπολη μετά τον καθαρισμό της από ξένες ύλες ξηραίνεται και υποβάλλεται σε ένα τελευταίο έλεγχο για την απομάκρυνση τυχόν υπολειμμάτων. Τα μεγάλα κομμάτια πρόπολης μπορούν να σπάσουν αφού διατηρηθούν στο ψυγείο για όλη τη νύχτα. Στην συνέχεια συσκευάζεται πρώτα σε πλαστικές σακούλες οι οποίες αργότερα τοποθετούνται σε βάζα και διατηρείται σε ξηρό και δροσερό περιβάλλον μέχρι να χρησιμοποιηθεί ή να διατεθεί. Η πρόπολη δεν θα πρέπει να τοποθετείται απ’ ευθείας σε περιέκτες με πολύ σκληρό περιτύλιγμα (Jannuzzi, 1983).
Βήμα 4: Παρασκευή διαλύματος πρόπολης («βάμμα» πρόπολης). Πρόπολη από την οποία απομακρύνθηκε το κερί με την παραπάνω διαδικασία, ξαναθερμαίνεται μέχρι να σχηματιστεί πηχτό σιρόπι. Στη συνέχεια προστίθεται ίση ποσότητα αιθανόλης με συνεχή ανάδευση. Όταν το μίγμα είναι έτοιμο, φιλτράρεται για να ληφθεί το «βάμμα» πρόπολης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προσωπική χρήση (Burdock, 1998; Χαριζάνης, 1992).

Γενικά η πρόπολη διατηρείται σε ερμητικώς κλειστά βάζα, μακριά από το φως και την υψηλή θερμοκρασία. Η χρήση της όταν είναι φρέσκια, μας βοηθάει στο να επωφεληθούμε το μέγιστο των ιδιοτήτων της.

Η πρόπολη, επίσης, μπορεί να κονιοποιηθεί και να φυλαχθεί στο ψυγείο ως σκόνη. Η διαδικασία αυτή γίνεται καλύτερα με αναμείκτη, στη συνέχεια απαιτείται καλό κοσκίνισμα από λεπτή σίτα, αναμειγνύεται με απλή βάση πούδρας σε αναλογία 1:2 για να δώσει τη πρόπολη-πούδρα, η οποία χρησιμοποιείται στις πληγές (Χαριζάνης, 1992).

Αποθήκευση

Αν και η πρόπολη είναι σχετικά σταθερή ουσία, η σωστή αποθήκευσή της είναι κρίσιμης σημασίας. Τόσο η πρόπολη όσο και τα εκχυλίσματά της θα πρέπει να φυλάσσονται σε αεροστεγή δοχεία στο σκοτάδι σε θερμοκρασίες κάτω από 10οC-12οC, μακριά από πηγές θερμότητας. Μέσω της σωστής συντήρησης η πρόπολη μπορεί να διατηρείται για περισσότερο από 12 μήνες, χωρίς να χάνει τις περισσότερες αντιβακτηριακές ιδιότητες που εκδηλώνει. Αναφέρεται επίσης ότι τα αιθανολικά εκχυλίσματα μπορούν να διατηρηθούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα Μέσω της λυοφιλίωσης του εκχυλίσματος πρόπολης, αναφέρεται ότι διατηρούνται τα χαρακτηριστικά αντιβακτηριακής δράσης, όμως δεν έχει διερευνηθεί πλήρως η επίδραση της μακροπρόθεσμης αποθήκευσης.

Η διάρκεια ζωής των προϊόντων που περιέχουν πρόπολη, εξαρτάται από τη χημική τους σύνθεση και θα πρέπει να προσδιορίζεται σε κάθε περίπτωση. Όσο πιο επιδεκτικά στην αποσύνθεση ή οξείδωση είναι τα υπόλοιπα συστατικά (πλην αυτών της πρόπολης), τόσο μικρότερη διάρκεια ζωής θα έχει και το προϊόν. Παρόλα αυτά η πρόπολη και τα εκχυλίσματά της μπορούν να δράσουν ως ήπια συντηρητικά εξαιτίας των αντιοξειδωτικών και αντιμικροβιακών ιδιοτήτων τους και έτσι μπορεί να αυξήσουν το χρόνο ζωής των προϊόντων αυτών (FAO, 2007)

Ποιοτικός έλεγχος

Δεν υπάρχουν ακριβείς συστάσεις για τον ποιοτικό έλεγχο της πρόπολης κυρίως εξαιτίας της ποικιλίας στο χρώμα, οσμή και σύνθεση. Τα περισσότερα φρέσκα δείγματα πρόπολης διαθέτουν ένα ευχάριστο άρωμα. Αναφέρεται ότι το περιεχόμενο σε κηρούς καθώς και εμφανή ξένα σώματα θα πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο.

Επίσημες συστάσεις για την ποιότητα της πρόπολης υπάρχουν σε πολλές χώρες της ανατολικής Ευρώπης (Ρουμανία και Πρώην Σοβιετική Ένωση) (Crane, 1990), αλλά τα περισσότερα κριτήρια αφορούν στην καθαρότητα και τη νόθευση του ακατέργαστου προϊόντος και σε μερικές περιπτώσεις, των εκχυλισμάτων. Επίσης έχουν τεθεί μέγιστα και ελάχιστα όρια για συγκεκριμένες χημικές ομάδες, όμως υπάρχουν πολύ λίγες τυποποιημένες δοκιμές για τον προσδιορισμό των βιολογικών δράσεων των διάφορων συστατικών. Οι Tikhonov et al. (1978) αναφέρουν ότι οι μέσες συγκεντρώσεις των

κύριων συστατικών της πρόπολης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανά πρότυπα σύγκρισης για την ακατέργαστη πρόπολη (Πίνακας 1).

Ποικίλες βακτηριολογικές δοκιμές μπορούν να διεξαχθούν και τα αποτελέσματά τους συγκρίνονται με αυτά πρότυπων δειγμάτων με γνωστή προέλευση και γνησιότητα. Αυτές οι δοκιμές όμως δεν μπορούν να ανιχνεύσουν όλες τις ευεργετικές ιδιότητες της πρόπολης. Καμιά από αυτές τις δοκιμές δεν έχει γίνει ευρέως αποδεκτή ως έγκυρη αξιολόγηση της ολικής ποιότητας της πρόπολης ή των εκχυλισμάτων της (FAO, 2007)





Μειονεκτήματα πρόπολης

Εκτός από τα πλεονεκτήματα που αναφέρονται παρακάτω και θα εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της μεταπτυχιακής διατριβής, υπάρχουν μερικά μειονεκτήματα στη χρήση της πρόπολης. Αυτά είναι η έντονη και δυσάρεστη γεύση και οσμή καθώς και η υψηλή συγκέντρωση αιθανόλης, όταν παρασκευάζεται το αιθανολικό εκχύλισμα πρόπολης, που αποτελεί την κυριότερη και πιο εύχρηστη μορφή διαλύματος. Τα μειονεκτήματα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα δυσκολίες στη φύλαξη, τη μεταφορά και τη μετατροπή σε άλλη μορφή για επεξεργασία (Burdock, 1998).

Τα χαρακτηριστικά μιας καλής ποιότητας πρόπολης

Μια χρήσιμη και καλής ποιότητας πρόπολη πρέπει να έχει τις παρακάτω ιδιότητες:

1. Να είναι φρέσκια, όχι μεγαλύτερη των 2 ετών.

2. Να είναι καθαρή.

3. Να μην περιέχει ξένα σώματα, όπως ξύλα, μπογιές κυψελών, πίσσα, κτλ.

4. Να περιέχει ρητίνες

Ο μελισσοκόμος μπορεί εύκολα να ελέγξει τους 3 πρώτους παράγοντες.

Η περιεκτικότητα όμως σε ρητίνες εξαρτάται τόσο από τις μέλισσες όσο και από άλλους

ανεξάρτητους παράγοντες όπως: η τοποθεσία, η εποχή και το είδος των δένδρων. Η ρητίνη αποτελεί το βασικό συστατικό των ιατρικών παρασκευασμάτων γι’ αυτό όσο ψηλότερη είναι, τόσο καλύτερη είναι η ποιότητα της πρόπολης (Januzzi, 1993).

Γενικές ιδιότητες της πρόπολης

Η πρόπολη και ορισμένα από τα συστατικά της έχουν πολλές βιολογικές και φαρμακολογικές ιδιοτήτες. Οι βακτηριοστατικές ιδιότητές τους είναι πιθανώς ισοδύναμες με αυτές των αντιβιοτικών. Πράγματι, το επικάλυμμα της πρόπολης, που είναι πολύ λεπτό και καλύπτει το εσωτερικό του μελισσιού, έχει αποδειχτεί αρκετό για να εμποδίσει τη διάβρωση του ξύλου, για την οποία υπεύθυνο είναι το βακτήριο Bacillus larvae. Η μεγάλη περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή και η αυξημένη συγκέντρωση σε αρωματικά συστατικά αποτελούν την βάση της αντιβακτηριακής δράσης της πρόπολης.

Οι αντιβακτηριακές και μυκητοκτόνες ουσίες που περιέχονται στην πρόπολη και δρούν επιλεκτικά, μπορούν να επιδρούν στα παθογόνα βακτήρια και τους τοξικούς μύκητες, χωρίς να είναι επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό. Έτσι, λοιπόν, δεν επηρεάζεται η φυσική μικροχλωρίδα του πεπτικού συστήματος του ανθρώπου. Επίσης δεν παρουσιάζει παρενέργειες (εκτός από σπάνιες περιπτώσεις αλλεργίας), και η χρησιμοποίησή της δεν οδηγεί σε εθισμό, δηλαδή σχηματισμό ανθεκτικών στελεχών. Επίσης ενισχύει, συνήθως, και την επίδραση των φαρμάκων Η πρόπολη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία δερματοπάθειας, οιδήματος και τραυμάτων. Στην εικόνα 5. παρουσιάζεται η θεραπευτική επίδραση της πρόπολης σε βαθύ τραύμα μετά από 30 ημέρες νοσηλείας που εφάρμοσε ο ιατρός Franco Feraboli, στο νοσοκομείο της Cremona στο τμήμα Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας.

　

　

Η πρόπολη παρεμποδίζει τη σήψη, γεγονός που εξηγεί την ταρίχευση των μικρών εισβολέων μετά από κάλυψή τους με αυτή. Τόσο οι αντικαρκινικές ιδιότητες, όσο και οι προστατευτικές δράσεις που εκδηλώνει η πρόπολη έναντι της πρόκληση καρδιαγγειακών νοσημάτων, αποδίδονται κυρίως στα φλαβονοειδή και στα άλλα φαινολικά συστατικά που περιέχει (Ahn et al., 2007).

Διαθέτει χαρακτηριστικά τοπικού αναισθητικού, χάρη στα αιθέρια έλαια, και είναι, σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, 3 φορές ισχυρότερη από τα αναισθητικά Επουλώνει τις πληγές και βοηθάει στην ανάπλαση των ιστών (σχετικά με εγκαύματα δευτέρου βαθμού, εκζέματα κτλ). Είναι επίσης, πολύ αποτελεσματική στην διατήρηση της υγιεινής της στοματικής κοιλότητας, υπό μορφή οδοντοπλυμμάτων, όπου καταπολεμά τις διάφορες λοιμώξεις και την κακοσμία. Βοηθάει στη θεραπεία κρυολογημάτων, πονόλαιμων, χρόνιων φαρυγγίτιδων, άφθων, γαστρεντερίτιδας,

κολίτιδας.

Παρέχει επίσης προστασία από τις βιολογικές συνέπειες της ραδιενέργειας, και είναι δραστική στις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος και του προστάτη, σε ανωμαλίες του ενδοκρινικού συστήματος και σε τοπικούς πόνους όπως για παράδειγμα ο πονόδοντος. Σε πειράματα που έγιναν σε ζώα η πρόπολη δεν προκάλεσε καρκινογένεση αντίθετα μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις προκάλεσε συρρίκνωση του όγκου. Όλοι οι τύποι πρόπολης έχουν την ιδιότητα να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα. Αναφέρεται επίσης ότι η πρόπολη είναι φυτο-αναστολέας, παρεμποδίζοντας έτσι το φύτρωμα (Januzzi, 1990; Januzzi, 1993)

Στις ενότητες που ακολουθούν περιγράφονται αναλυτικά οι θεραπευτικές ιδιότητες της πρόπολης

Φαρμακολογικές ιδιότητες,Γενικά:


Επούλωση πληγών

Ενεργοποιεί τα μακροφάγα κύτταρα καιαναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων

Η αλλεργία της πρόπολης οφείλεται στην χημική ουσία,πρενυλική καφεϊνη(prenyl caffeate)
H Βραζιλιάνικη πρόπολη δεν την περιάχει
Αντιερπητική και αντιική δράση

Η αντιφλεγμονώδη δράση της είναι 2 φορές ποιό ισχυρή από την ασπιρίνη

Αντικαρκινική δράση (artepiline C)
Αντιφυματική δράση

Αντιμυκιτιακή δράση

Αναγεννά το ενδοθήλιο

Μειώνη την ΑΥ

Βοηθά στην καλή λειτουργία των τριχωϊδών

Αντιπαρασιτική δράση

Κατά της χοληστερίνης

Γλαύκωμα

Αντί Η.Ρ

Παρενέργειες ακτινοθεραπείας

　

　

　

Ποιό αναλυτικά.............................

Αντιβακτηριακή δράση της πρόπολης

Η πρόπολη καταπολεμά μεγάλο φάσμα βακτηρίων. Η παράλληλη χορήγηση της πρόπολης με τα αντιβιοτικά, μειώνει τις βλάβες, που προκαλούν τα τελευταία στον οργανισμό. Μέσω της προσθήκης αιθανολικού διαλύματος πρόπολης σε γνωστά αντιβιοτικά, βρέθηκε δραστική αύξηση της αντιμικροβιακής δράσης της αμπικιλλίνης, της γενταμυκίνης και της στρεπτομυκίνης, καθώς και μέτρια αύξηση στη δραστικότητα της χλωραμφενικόλης, του ceftriaxon και της βανσομυκίνης (Scazzocchio et al., in press). Η πρόπολη είναι δραστική έναντι των ειδών των γενών Staphylococcus και Streptococcus, που είναι υπεύθυνα για μολύνσεις της στοματικής κοιλότητας.

Η αντιμικροβιακή δράση της πρόπολης, οφείλεται στα περιεχόμενα συστατικά της που εξαρτώνται από τη χημική της σύνθεση και μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την περιοχή και την εποχή. Τα κύρια συστατικά τα οποία εκδηλώνουν αντιμικροβιακές ιδιότητες είναι τα φλαβονοειδή, το κινναμικό οξύ, ορισμένα αρωματικά συστατικά και οι εστέρες φαινολικών οξέων. Οι Kujumgiev et al., (1999) βρήκαν ότι η πρόπολη από τροπικές περιοχές αν και δεν περιέχει τα αναφερόμενα συστατικά, παρόλα αυτά επέδειξε παρόμοια αντιμικροβιακή δράση και ως εκ τούτου υποδηλώνεται ότι είναι απαραίτητος ο συνδυασμός των περιεχόμενων συστατικών. Από την άλλη οι Kedzia et al., (1990), αναφέρουν ότι ο μηχανισμός με τον οποίο εκδηλώνεται η αντιμικροβιακή δράση της πρόπολης είναι περίπλοκος και μπορεί να αποδοθεί στη συνέργεια των υδρόξυ-οξέων των φλαβονοειδών και των σεσκιτερπενίων. Η θερμοκρασία και η ενεργός οξύτητα (pH) επηρεάζουν σημαντικά την αντιμικροβιακή δράση του αιθανολικού εκχυλίσματος πρόπολης έναντι του S. aureus, με την ισχυρότερη επίδραση να εκδηλώνεται σε pH 5,0 και σε θερμοκρασία 37°C. Μέσω της μελέτης των αποτελεσμάτων εξάγεται το
συμπέρασμα ότι το αιθανολικό εκχύλισμα πρόπολης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φυσικό συντηρητικό. Οι μηχανισμοί που προκαλούν το θάνατο των βακτηρίων δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί, αλλά Ιάπωνες ερευνητές έδειξαν ότι η πρόπολη μπορεί και αναστέλλει τη μικροβιακή ανάπτυξη, προκαλώντας τη ρήξη της κυτταρικής μεμβράνης του βακτηριδίου και εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο τη διαίρεση-πολλαπλασιασμό του κυττάρου. (Lu et al., 2007).

Μερικοί ερευνητές αναφέρουν ότι το μονοξείδιο του αζώτου (NO) είναι σημαντικός παράγοντας ελέγχου μικροβιακών μολύνσεων. Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι η ανάπτυξη της Salmonella παρεμποδίζεται μέσω της in vitro παραγωγής NO. Έχει αναφερθεί ότι η πρόπολη με προέλευση από τη Βραζιλία είναι περισσότερο αποτελεσματική ως προς την παραγωγή NO, σε σχέση με πρόπολη από τη Βουλγαρία (Orsia et al., 2005).

Μέσω μελέτης των συστατικών δείγματος Ελληνικής πρόπολη από Πρέβεζα, οι:

7-O-πρένυλ-στρομπονίνη, 7-O-πρένυλ-πινοσεμπρίνη, πινοσεμπρίνη και χρυσίνη βρέθηκε ότι επιδεικνύουν ισχυρή αντιμικροβιακή δράση. Η πινοσεμπρίνη έδειξε να έχει την ισχυρότερη δράση έναντι των παθογόνων S. mutans και S. viridans (Melliou & Chinou, 2004).

Αντιμυκητιακή δράση της πρόπολης

Η πρόπολη αποδεικνύεται αποτελεσματική εναντίον των προσβολών της επιδερμίδας από παθογόνους μύκητες. Στη δερματολογία και στην κοσμετολογία, εξασφαλίζει τη λάμψη και τη στιλπνότητα του δέρματος, μειώνοντας τη συγκέντρωση των μυκήτων του γένους Candida και Microsporum. Φαίνεται ότι η πρόπολη ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα που παράγει μεγαλύτερο αριθμό μακροφάγων, απαραιτήτων για την εξολόθρευση των μυκήτων και των βακτηρίων (Januzzi, 1993).

Μια μελέτη στην οποία χρησιμοποιήθηκε
1) πρόπολη από την Τουρκία με φυτική προέλευση από πεύκο (Pinus spp.),
2) πρόπολη από μέλι μελισσών (Apis mellifera) το οποίο συλλέχθηκε από την Κεμαλπάσα (δυτικά της Ανατολίας),
3) σκόνη πρόπολης (Sigma, Germany) (P-8904),
4) πρόπολη από την Αυστραλία: Nature's Goodness Narellean, Australia και
5) πρόπολη από τις ΗΠΑ: GloryBee Foods, Inc., OR, USA, αποδείχτηκαν αποτελεσματικά ως διαλύματα, σε χαμηλές συγκεντρώσεις στην παρεμπόδιση της δράσης των Candida albicans, Candida parapsilosis και Candida krusei. Τα διαλύματα αυτά δεν προκάλεσαν τοξικότητα, μετά από χορήγηση, στους ινοβλάστες της στοματικής κοιλότητας. Το συμπέρασμα που προκύπτει, είναι ότι η πρόπολη μπορεί να θεωρηθεί φυσικό προϊόν με ισχυρή αντιμυκητισιακή δράση (Kirilmazb et al., 2005).

Σε Ελληνική πρόπολη από την Πρέβεζα, βρέθηκε ότι η χρυσίνη η οποία είναι γνωστή για την αντιφλεγμονώδη της δράση, έδειξε ισχυρή δράση έναντι παθογόνων μυκήτων (όπως P. aeruginosa) (Melliou & Chinou, 2004).

Αντιπαρασιτική δράση της πρόπολης

Η πρόπολη είναι αποτελεσματική και στην αναστολή των παρασίτων, όπως Τριχομονάδες, Τρυπανοσώματα κτλ. Η αντιπαρασιτική της δράση οφείλεται στην αναστολή της πρωτεϊνοσύνθεσης.

Έχει αναφερθεί η μελέτη των αντιπαρασιτικών ιδιοτήτων της πρόπολης έναντι των: Trypanosoma cruzi, Trichomonas vaginalis και του κοκκίτη. Σε μια κλινική μελέτ καταγράφηκε η δράση της κατά των παρασίτων του γένους Giardia και η in vitro παρεμπόδιση της ανάπτυξης των G. duodenalis trophozoites (Freitas et al., 2006).

Αντιϊική δράση της πρόπολης

Τα βιοφλαβονοειδή που περιέχονται στη πρόπολη παρουσιάζουν και αντιϊική δράση, μέσω του εγκλεισμού τους στο πρωτεϊνικό τους κάλυμμα, αντί της συμβατικής τους αντιμετώπισης αφού έχουν ήδη επιμολύνει το κύτταρο-ξενιστή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της μόλυνσης και την καταστροφή του DNA/RNA του ιού. Στην εκδήλωση της αντιϊικής δράσης της πρόπολης, μπορεί να εμπλέκονται και άλλα συστατικά όπως το καφεϊκό οξύ και οι εστέρες του Ο μηχανισμός με τον οποίο η πρόπολη εκδηλώνει τις αντιϊικές τις ιδιότητες στα CD4+ λεμφοκύτταρα, έχει αναφερθεί ότι αφορά στην παρεμπόδιση της εισόδου του ιού

Αν και η πρόπολη εμφανίζει επιπρόσθετες αντιϊκές επιδράσεις στη δράση του αναστολέα της ανάστροφης τρανσκριπτάσης, ζιδοβουζίνης, δεν έχει αναφερθεί οποιαδήποτε εμφανής επίδραση στον αναστολέα της πρωτεάσης ιντιναβίρης. Συμπεραίνεται ότι χρειάζεται να γίνουν περισσότερες έρευνες (κλινικές δοκιμές), ώστε να διαπιστωθεί η συνεισφορά της πρόπολης ή των περιεχόμενων συστατικών της στη θεραπεία της HIV-1 λοίμωξης (Gekker et al., 2005).

Αναφέρεται επίσης ότι η πρόπολη εξαιτίας της αντιϊικής της δράσης, δρα προφυλακτικώς στη γρίπη, την ηπατίτιδα Β και τον έρπητα ζωστήρα. Οι Serkedjieva et al. (1992) έδειξαν ότι ο φερουλικός ισοπεντυλ-εστέρας ανέστειλε την μολυσματική δράση του ιού της γρίπης virus A/Hong Kong (H3N2). Οι Debiaggi et al. (1990) εξέτασαν τη δράση διαφόρων φλαβονοειδών που ανευρίσκονται στη πρόπολη (ακακετίνη, καμφερόλη, χρυσίνη, κερκετίνη και γκαλαγκίνη). Δυο από αυτά, η χρυσίνη και η καμφερόλη, είχαν ισχυρή ανασταλτική δράση εμποδίζοντας τον πολλαπλασιασμό διαφόρων τύπων ερπητοϊών, αδενοϊών και ενός ροταϊού. Αναφέρεται επίσης ότι η ακακετίνη και η γκαλαγκίνη δεν εκδήλωσαν ισχυρή αντιϊκή δράση, ενώ η κερκετίνη ήταν η λιγότερο αποτελεσματική.

Έχει αναφερθεί ότι η πρόπολη μπορεί να επιδείξει ισχυρότερη δράση στην θεραπεία του έρπητα γεννητικών οργάνων, από ότι η αντιϊκή φαρμακευτική αγωγή με ακυκλοβίρη και υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη χρησιμοποίηση της πρόπολης στη θεραπεία του HIV (De Clercq, 2000).

Η πρόπολη επίσης επιδρά ως ανοσοδιεγερτική ουσία μέσω μεταβολής της οδού παραγωγής και απελευθέρωσης των κυτοκινών (χημικοί διαβιβαστές που επιτρέπουν την
επικοινωνία των ανοσοκυττάρων). Μέσω της μεταβολής του συστήματος των κυτοκινών, διεγείρεται το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε τα αντιγόνα να μπορούν να δράσουν άμεσα
και αποτελεσματικά. Επίσης τα βιοφλαβονοειδή διεγείρουν την παραγωγή ιντερφερονών.

Αυτή η μεταβολή στα συστήματα των κυτοκινών και ιντερφερονών έχει ως αποτέλεσμα την αντιμετώπιση ασθενειών και τη διατήρηση της υγείας του οργανισμού, μέσω της
χρησιμοποίησης της πρόπολης ως συμπλήρωμα διατροφής για πρόληψη ασθενειών
(Vynograd et al., 2000; De Clercq, 2000).

 Η πρόπολη επίσης επιδρά ως ανοσοδιεγερτική ουσία μέσω μεταβολής της οδού παραγωγής και απελευθέρωσης των κυτοκινών (χημικοί διαβιβαστές που επιτρέπουν την επικοινωνία των ανοσοκυττάρων). Μέσω της μεταβολής του συστήματος των κυτοκινών, διεγείρεται το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε τα αντιγόνα να μπορούν να δράσουν άμεσα και αποτελεσματικά. Επίσης τα βιοφλαβονοειδή διεγείρουν την παραγωγή ιντερφερονών. Αυτή η μεταβολή στα συστήματα των κυτοκινών και ιντερφερονών έχει ως αποτέλεσμα την αντιμετώπιση ασθενειών και τη διατήρηση της υγείας του οργανισμού, μέσω της χρησιμοποίησης της πρόπολης ως συμπλήρωμα διατροφής για πρόληψη ασθενειών (Vynograd et al., 2000; De Clercq, 2000).

Αντιοξειδωτική δράση της πρόπολης

Λαμβάνοντας υπόψη τις βιολογικές δράσεις της πρόπολης, αξίζει να επικεντρωθούμε ιδιαίτερα στις αντιοξειδωτικές ιδιότητες που εκδηλώνει, μέσω των οποίων αναφέρεται ότι μπορεί να προστατεύσει ή και να θεραπεύσει βλάβες που εμφανίζονται στο δέρμα μέσω της επίδρασης των ελευθέρων ριζών (Reactive Oxygen Species, ROS). Το δέρμα βρίσκεται σε συνεχή έκθεση στις ελεύθερες ρίζες οι οποίες παράγονται μέσω της εξελικτικής διαδικασίας γήρανσης καθώς και μέσω εξωτερικών ερεθισμάτων όπως ιονίζουσας και υπεριώδους ακτινοβολίας. Είναι ευρέως γνωστό ότι η ηλιακή ακτινοβολία, σε συνδυασμό με άφθονη παροχή οξυγόνου (το οποίο μεταβολίζεται σε ROS), προκαλεί ανεπιθύμητες και επιβλαβείς επιπτώσεις στο δέρμα μέσω του οξειδωτικού στρες μεταξύ οξειδωτικών και αντιοξειδωτικών ουσιών σε βάρος των δεύτερων), καθιστώντας τα ενδογενή αντιοξειδωτικά συστήματα ανεπαρκή. Επομένως, η ανάπτυξη ενός σκευάσματος για τοπική χρήση που να περιλαμβάνει εκχύλισμα πρόπολης θεωρείται απόλυτα δικαιολογημένη και χρηστική. Ο μηχανισμός με τον οποίο μπορεί να εκδηλώσει τη δραστικότητά του ένα φαρμακευτικο σκεύασμα, το οποίο εφαρμόζεται τοπικά στο δέρμα, αναφέρεται ότι επιτυγχάνεται μέσω της απελευθέρωσης ενός δραστικού παράγοντα από το μόριο φορέα, πριν έρθει σε επαφή με την επιδερμική επιφάνεια και μέσω της διείσδυσης στο κερατινώδες και τα κατώτερα στρώματα της επιδερμίδας. Στην πρόπολη υπάρχουν μεγάλες ποσότητες συστατικών τα οποία μπορούν να απελευθερωθούν από το παρασκεύασμα (Marquele et al., 2006).

Αντικαρκινικές ιδιότητες

Η πρόπολη και τα περιεχόμενα φλαβονοειδή της, έχουν αναφερθεί ότι εκδηλώνουν αντικαρκινικές ιδιότητες τόσο in vitro όσο και in vivo. Δείγμα πρόπολης με προέλευση από την Ολλανδία, βρέθηκε ότι αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων. Οι Banskota et al., (1998) απομόνωσαν από το δείγμα αυτό τα ενεργά συστατικά: φαιναιθυλ-εστέρα του καφεϊκού οξέος (CAPE) και 2 εστέρες γλυκερόλης με παράγωγα του κινναμικού οξέος.

Επίσης οι Usia et al. (2002) απομόνωσαν από Κινέζικη πρόπολη ένα αριθμό συστατικών, υπεύθυνων για την αναστολή πολλαπλασιασμού ογκοκυττάρων. Τα περισσότερα από αυτά είναι γνωστά ως συστατικά ‘poplar propolis’ δηλ. συστατικά πρόπολης από λεύκα και μεταξύ αυτών υπήρχαν 2 νέα φλαβονοειδή η 2-μέθυλ- βουτυρόυλ-πινομπανκσίνη και η 6-κινναμυλ-χρυσίνη.

Έχει αναφερθεί ότι το CAPE είναι κυτταροτοξικό ως προς τα καρκινικά κύτταρα και τα μεταλλαγμένα από ιό κύτταρα αλλά μη- κυταροτοξικό ως προς τα φυσιολογικά κύτταρα μέσω δοκιμών σε CD-1 and SENCAR ποντικών (Banskota et al., 1998).

Ένα νέο πρενυλιωμένο παράγωγο του χρωμανίου, απομονώθηκε από τροπική πρόπολη με προέλευση τη Βραζιλία, ενώ βρέθηκαν και 22 γνωστές ενώσεις. Εξετάστηκαν όλα τα περιεχόμενα συστατικά ως προς την κυτταροτοξικότητά τους έναντι στο ανθρώπινο HT-1080 ινοσάρκωμα και στο καρκίνωμα του παχέος εντέρου, σε 26-L5 τρωκτικά. Τα απομονωμένα συστατικά που εκδήλωσαν πιθανή κυτταροτοξικότητα ήταν η betuletol, το kaempferide και η ερμανίνη, τα οποία είχαν τιμές ΕD50 μικρότερη ή ίση με 10 μg/mL. (Banskota et al., 1998).

Η πρόπολη καθώς και το συστατικό της CAPE, έχει αναφερθεί ότι επιδεικνύουν αντικαρκινικές δράσεις, μέσω συρρίκνωσης των όγκων και επιλεκτικά καταστρέφουν και παρεμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των κακοήθων κυττάρων διαφόρων τύπων καρκίνου. Ο Costas Koumenis, που ηγείται μια έρευνα με στόχο την διερεύνηση της αντικαρκινικής δράσης της πρόπολης, αναφέρει ότι μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες που εκδηλώνουν οι ενώσεις αυτές είναι η καταστροφή των καρκινικών κυττάρων και όχι των φυσιολογικών.

Η γαστρική χορήγηση πρόπολης (160 mg/kg ΣΒ), 2 ώρες πριν την ενδοπεριτοναϊκή έγχυση καρκινικών κυττάρων από καρκίνωμα Ehrlich (Ehrlich Αscitis Carcinoma, EAC), είχε ως αποτέλεσμα την αναστολή της ανάπτυξης του όγκου. Το μέγεθος του όγκου μειώθηκε σημαντικά από 7±0.9 ml στα ποντίκια τα οποία είχαν επιμολυνθεί με EAC, σε 1.6±0.95 ml στα ποντίκια στα οποία είχε χορηγηθεί πρόπολη ως θεραπευτικός παράγοντας. Επίσης μειώθηκαν και τα επίπεδα υπεροξειδίων, τα οποία είχαν προσδιοριστεί μέσω μέτρησης της παραγωγής μαλονδιαλδεΰδης (MDA) και ήταν 13.3±1.24 nmol MDA/mg πρωτεΐνης στα επιμολυσμένα ποντίκια, τα οποία μειώθηκαν σημαντικά στα 3.3±2.1 nmol MDA/mg πρωτεΐνης. Η αντικαρκινική δράση της πρόπολης συνοδεύτηκε και από αύξηση στην αντιοξειδωτικη ικανότητα. Στα ποντίκια στα οποία είχε χορηγηθεί πρόπολη παρατηρήθηκε αύξηση των μειωμένων επιπέδων γλουταθειόνης (GSH) και της S-τρανσφεράση της γλουταθεΐνης (GST). Η επίδραση αυτή συσχετίστηκε με την αναστολή του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και την επαγωγή απόπτωσης, που προάγεται από την πρόπολη. Αναφέρεται, επίσης ότι η χορήγηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την παραμονή των καρκινικών κυττάρων στην φάση G0/G1 και τελικά οδήγησε σε μείωση στη βιωσιμότητα των κυττάρων, του DNA, του ολικού RNA και των επιπέδων πρωτεΐνης των καρκινικών κυττάρων (El-khawaga et al., 2003). Τα αποτελέσματα αυτά συμφωνούν και με προηγούμενα ευρήματα των Yellin et al., (1994), Sharma et al., (1997) και Kimoto et al., (2000).
Ακόμη μια μελέτη που αφορούσε στη χρησιμοποίηση υδατικού εκχυλίσματος πρόπολης (WSDP) από την Κροατία και τη Βραζιλία, καθώς και συγκεκριμένων συστατικών που περιέχονται στο εκχύλισμα αυτό, όπως καφεϊκό οξύ, κερκετίνη, χρυσίνη και ναριγκενίνη, είχε ως στόχο τη διερεύνηση της επίδρασης της ενδογαστρικής χορήγησης τους, στην ανάπτυξη του καρκινώματος Ehrlich (Ehrlich Αscites Τumor - EAT) σε ποντίκια Τα συστατικά αυτά χορηγήθηκαν 2 h πριν από την ενδοπεριτοναϊκή έγχυση του EAT σε αναλογία 50 mg/ kg σε 2 × 106 κύτταρα Παρατηρήθηκε ότι τόσο το υδατικό εκχύλισμα πρόπολης, όσο και τα περιεχόμενα συστατικά του, ανέστειλαν αποτελεσματικά την ανάπτυξη όγκου και τον πολλαπλασιασμό του EAT, όταν χορηγήθηκαν στα πειραματόζωα. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση στον όγκο του ασκητικού υγρού καθώς και στον ολικό αριθμό των κυττάρων που βρίσκονταν στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η χορήγηση των συστατικών αυτών είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των πολυμορφοπύρηνων κυττάρων (PMN) και μείωση του αριθμού των μακροφάγων στην περιτοναϊκή κοιλότητα των πειραματόζωων. Οι αντικαρκινικές επιδράσεις του υδατικού εκχυλίσματος πρόπολης αποδείχθηκαν σημαντικότερες, υποδεικνύοντας ότι τα συστατικά που περιέχονται στη πρόπολη δρουν συνεργιστικά (Oršolić & Bašić, 2005).
Επουλωτική δράση της πρόπολης

Η πρόπολη επιταχύνει την επούλωση των κατεστραμμένων ιστών, επίδραση που οφείλεται κυρίως στα περιεχόμενα αιθέρια έλαια. Μελέτες έχουν αποδείξει την προστατευτική δράση της πρόπολης στους ιστούς, που έχουν υποβληθεί σε ραδιενέργεια. Η αντιοξειδωτική δράση της πρόπολης έχει μεγάλη επίδραση στην αναγέννηση κατεστραμένων κυττάρων, η οποία οφείλεται στα φλαβονοειδή που περιέχει και τα οποία δεσμεύουν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου (Marquele et al., 2006).



Ηπατοπροστατευτική δράση πρόπολης …………

Αναισθητική δράση της πρόπολης …………….

Αντιφλεγμονώδης δράση της πρόπολης ………..

Η δράση της πρόπολης στο Σακχαρώδη Διαβήτη ………..

Αλλεργικά φαινόμενα

Η πρόπολη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, εάν υπάρχει ένδειξη αλλεργικής αντίδρασης. Ο αριθμός των αλλεργικών ατόμων στην πρόπολη είναι 1 στους 2000. Στην επιδερμίδα αυτό φαίνεται με την εμφάνιση κόκκινων κηλίδων εκεί όπου η είναι λεπτή ή/και ευαίσθητη. Βέβαια οι κηλίδες αυτές εξαφανίζονται μέσα σε μερικές μέρες. Όταν γίνεται εσωτερική χρήση της πρόπολης η εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης είναι πιο σπάνια. Σ’ αυτή την περίπτωση εμφανίζονται μικρές κόκκινες κηλίδες στο στήθος και μια ελαφρά φαγούρα. Για τους παραπάνω λόγους, η πρόπολη θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε μικρές συγκεντρώσεις στην αρχή και σε μεγαλύτερες αργότερα (Januzzi, 1990; Januzzi, 1993).

Χρήσεις της πρόπολης σε διάφορες παθήσεις σαν σκεύασμα της Εναλλακτικής Ιατρικής.

Γενικά η πρόπολη χρησιμοποιείται στους κλάδους:

Δερματολογία: βακτηριακές και μυκητιακές λοιμώξεις,τραύματα, εγκαύματα, έλκη, ψωρίαση, έκζεμα

Ωτορινολαρυγγολογία:

Στοματολογία: καταπολέμηση ουλίτιδας, στοματίτιδας

Γαστεντερολογία: παράσιτα

Ρευματολογία

Μετεγχειρητικά προβλήματα

Ουρολογία: προστάτης, υπερπλασία, λοιμώξεις ουροποιητικού. Η πρόπολη κυκλοφορεί σε ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες, ως φαρμακευτικό παρασκεύασμα για την καταπολέμηση της υπερπλασία του προστάτη (Pereira et al., 2002).

　
ΛΗΨΗ:4-5 μήνες και διακοπή γιά ένα μήνα(μόνο γιά πρόληψη)


　

　

　

　

　

　

ΑΝΘΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
 
Tι είναι η Aνθοθεραπεία

H Ανθοθεραπεία ανήκει στις λεγόμενες ενεργειακές "εναλλακτικές" θεραπείες. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ενεργά συστατικά και ο τρόπος δράσης των ανθοθεραπευτικών σκευασμάτων (των ανθοϊαμάτων) δεν μπορούν να ανιχνευτούν σε μοριακό επίπεδο ούτε να διερευνηθούν με τα υπάρχοντα επιστημονικά μέσα, εκτός αν χρησιμοποιηθούν και πάλι ενεργειακές μέθοδοι, όπως π.χ. η φωτογραφική μέθοδος Kirlian.

Η δράση τους όμως γίνεται εμφανής από τα αποτελέσματά τους. Τα ανθοϊάματα έχουν μια σαφή ευεργετική επίδραση στην ψυχοδιανοητική κατάσταση του ανθρώπου και μπορούν να αποτελέσουν πραγματική θεραπεία σε ψυχολογικά και ψυχοσωματικά προβλήματα. Ακόμα, είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για προφύλαξη από τις βλαβερές συνέπειες του στρες, με τις ποικίλες μορφές που αυτό εκδηλώνεται.

Όπως όμως συμβαίνει γενικά στην ολιστική ιατρική, ο στόχος της θεραπείας δεν εξαντλείται στην απαλλαγή από την ασθένεια, αλλά προεκτείνεται στην όλο και μεγαλύτερη βελτίωση του επιπέδου ζωής. Έτσι, τα ανθοϊάματα μπορούν, αν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα, να βοηθήσουν πάρα πολύ στην αναβάθμιση της προσωπικότητας και να γίνουν καταλύτες σε μια διαδικασία αυτοεξέλιξης και αυτοπραγμάτωσης, ανάλογα με τις επιθυμίες και τους στόχους ζωής του ατόμου.

Μεγάλη είναι η βοήθεια που μπορούν ακόμα να προσφέρουν, αν αξιοποιηθούν κατάλληλα, στην επικοινωνία και στη βελτίωση της ποιότητας των ανθρώπινων σχέσεων. Η συστηματική χρήση των κατάλληλων ανθοϊαμάτων μοιάζει να αποφορτίζει σταδιακά την προσωπικότητα από συσσωρευμένες ή και κληρονομημένες εντάσεις και συχνά αποκαθιστά στον άνθρωπο ικανότητες που έχουν "μπλοκαριστεί" ή δεν έχουν καν αναπτυχθεί.

Ενδεικτικά, σαν παραδείγματα, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ανθοϊάματα που βοηθούν στο να απαλλαγεί κανείς από τους φόβους του, να αυξήσει τον δυναμισμό και την αυτοπεποίθησή του, να ωριμάσει τη σκέψη του, να ενδυναμώσει τη θέλησή του, να αφυπνίσει και να στοχοκατευθύνει τη δημιουργικότητά του και ακόμα ανθοϊάματα που προάγουν την υπομονή, την επιείκεια, την εκτόνωση και την απαλλαγή από το θυμό, την κατανόηση της θέσης του άλλου, την αυτοέκφραση, την επικοινωνία.

Στην ανθοθεραπεία οι ψυχολογικές αλλαγές πραγματοποιούνται βαθμιαία εσωτερικά, χωρίς καμία προσπάθεια ή συνειδητή συμμετοχή του ατόμου στο οποίο απευθύνεται. Γι' αυτό το λόγο δεν είναι σημαντική η στάση του ατόμου ως προς τη θεραπεία, δεν επηρεάζονται δηλαδή τα αποτελέσματα της ανθοθεραπείας από το αν ο άνθρωπος πιστεύει σε αυτήν και είναι θετικά προδιατεθειμένος ως προς αυτήν. Γι' αυτό άλλωστε έχουμε αποτελέσματα σε βρέφη, σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κωματώδεις καταστάσεις, σε ζώα, ακόμα και σε φυτά.

Aν όμως ο άνθρωπος συμβαίνει να είναι και συνειδητά προσανατολισμένος προς μια κατεύθυνση βελτίωσης του εαυτού του και της ζωής του, όπως π.χ. συμβαίνει συνήθως στη διάρκεια μιας ψυχοθεραπείας, οι δυνατότητες αξιοποίησης των ανθοϊαμάτων φυσικά αυξάνονται, καθώς είναι κανείς τότε σε θέση να διακρίνει και να συμπορευτεί συνειδητά με τις ενεργειακές αλλαγές που αυτά επιφέρουν στην κατάστασή του και να επωφεληθεί μονιμώτερα και σε μεγαλύτερη έκταση από αυτές τις αλλαγές.

Tρόπος παρασκευής και χρήσης των Aνθοϊαμάτων

Τα ανθοϊάματα προκύπτουν από την τοποθέτηση υγιών, ώριμων λουλουδιών συγκεκριμένων φυτών σε νερό και την έκθεσή τους στον ήλιο για ορισμένες ώρες και μόνον λίγα από αυτά παρασκευάζονται με τη μέθοδο του βρασμού. Στη συνέχεια το νερό αναμεμειγμένο με μπράντυ (το οποίο χρησιμοποιείται σαν φυσικό συντηρητικό) αποτελεί το μητρικό διάλυμα για την παρασκευή της μορφής με την οποία το ανθοϊαμα συνήθως θα καταναλωθεί.

Μερικές σταγόνες που λαμβάνονται 3-4 φορές την ημέρα είναι η συνήθης δοσολογία για τα περισσότερα ανθοϊάματα, η διάρκεια όμως της συνιστώμενης χρήσης τους μπορεί να ποικίλει πολύ, από την εφ' άπαξ λήψη μέχρι εβδομάδες ή και μήνες (σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και χρόνια), ανάλογα με το πρόβλημα.

Δεν δημιουργούν παρενέργειες στον οργανισμό και είναι ασφαλής η λήψη τους σε όλες τις περιπτώσεις και σε κάθε ηλικία, χωρίς να εξαιρούνται ευαίσθητες ομάδες όπως οι έγκυες, τα βρέφη, οι πολύ ηλικιωμένοι ή οι βαριά άρρωστοι.

Η χρήση τους δεν παρουσιάζει προβλήματα αν γίνεται συγχρόνως με άλλα φάρμακα, οποιαδήποτε και αν είναι αυτά, καθώς τα ανθοϊάματα δεν συνεργούν χημικά, δεν εμποδίζουν ούτε επηρεάζουν τη δράση φαρμάκων, αντίθετα δε η ωφέλεια που μπορεί να δώσουν σε αυτά είναι πολύ μεγάλη. Πραγματικά, τα ανθοϊάματα μπορούν, με κατάλληλη χρήση, να απαλύνουν παρενέργειες και να κάνουν καλύτερα ανεκτές πολλές φαρμακευτικές θεραπείες στον οργανισμό.

Tα ανθοϊάματα του Bach

Τα ανθοϊάματα που έγιναν γνωστά στη χώρα μας, κυρίως κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας, είναι τα Ιάματα του Bach. Τα ιάματα αυτά, που καλύπτουν ένα βασικό φάσμα απαιτήσεων κατά την άσκηση της ανθοθεραπείας, μπορεί κανείς να τα βρει σε ένα μεγάλο αριθμό φαρμακείων της Αθήνας και σε ορισμένες άλλες πόλεις και να τα προμηθευτεί χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς δεν υπάρχουν κίνδυνοι από τη χρήση τους.

Χρειάζεται όμως προσοχή κατά την επιλογή τους, η οποία, αν και συχνά μοιάζει να είναι πολύ εύκολη, στην πραγματικότητα συχνά προϋποθέτει μια βαθιά αυτογνωσία και ικανότητα ανάλυσης των προβλημάτων, διαφορετικά θα παραμείνει χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Tα ιάματα μετά τον Bach:
Flower Essences, Gem Elixirs, Starlight Elixirs

Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες η ανθοθεραπεία γνώρισε σημαντική εξάπλωση και συγχρόνως εμπλουτίστηκε με ένα μεγάλο αριθμό νέων ανθοϊαμάτων που έχουν ήδη διευρύνει σημαντικά τις δυνατότητές της. Στα 38 ανθοϊάματα του Δρ. Bach έχουν ήδη προστεθεί τα ιάματα της Καλιφόρνια, του Pegasus, της Αυστραλίας, και πολλά άλλα.

Ενα αρκετά πλούσιο συγγραφικό υλικό σχετικά με τα ιάματα και εκπαιδευτικά προγράμματα σε πολλά μέρη του κόσμου προσφέρονται για όσους θέλουν να γνωρίσουν αυτό το νέο και πολλά υποσχόμενο ενεργειακό σύστημα. Λόγω της σημαντικότητας των αποτελεσμάτων της, η θεραπεία αυτή έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον μέρους της επιστημονικής κοινότητας και αρχίζει έτσι να συστηματοποιείται η έρευνα από πλευράς όσων γιατρών και επαγγελματιών του χώρου της υγείας φαίνονται να κατανοούν τα ωφέλη και τις δυνατότητες της ανθοθεραπείας.

Προέλευση της Aνθοθεραπείας

Η Ανθοθεραπεία εμφανίζεται στην εποχή μας κατά τη δεκαετία του 1930, μέσα από τις εργασίες του Αγγλου γιατρού Ε. Bach.

Ο Ε. Bach(1886-1936), παθολόγος και βακτηριολόγος στο Λονδίνο και αργότερα επίσης ομοιοπαθητικός γιατρός, πριν ασχοληθεί με τις θεραπευτικές ιδιότητες των λουλουδιών, είχε γίνει γνωστός κυρίως από την ανακάλυψη ενός αριθμού εμβολίων σχετικά με χρόνιες εντερικές παθήσεις. Η αγάπη του για τη φύση και οι αναζητήσεις του για πιο φυσικές μεθόδους θεραπείας κατέληξαν στο να δημιουργήσει προς το τέλος της ζωής του το σύστημα των ανθοϊαμάτων που φέρει το όνομά του.

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον τρόπο με τον οποίο ο Ε. Bach ανακάλυψε τη μέθοδό του. Πιθανά επηρεασμένος από τον Παράκελσο και τις εργασίες του Rudolf Steiner, είναι γνωστό ότι είχε αρχικά προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το νερό που συνέλεγε από τις δροσοστάλες των λουλουδιών. Από τους άμεσους συνεργάτες του γνωρίζουμε ότι ο Bach βίωσε ο ίδιος προσωπικά και με ένταση τις αρνητικές ψυχοδιανοητικές καταστάσεις που τα ιάματά του είναι σε θέση να εξισορροπούν και είχε τη ικανότητα να οδηγείται διαισθητικά προς εκείνο το φυτό του οποίου τα άνθη είχαν τη δυνατότητα να τον ανακουφίσουν. Ηταν άνθρωπος με πολύ μεγάλη παρατηρητικότητα και με πολύ ανεπτυγμένες τις ιδιότητες που ονομάζουμε "διαισθητικές".

Αυτός ο ασυνήθιστος τρόπος με τον οποίο ανακάλυψε τα ιάματά του ο E. Bach, τρόπος πολύ ανάλογος με τις διαισθητικές μεθόδους που χρησιμοποιούν και σήμερα οι ανά τον κόσμο ερευνητές και κατασκευστές ανθοϊαμάτων, φαίνεται ότι δεν είναι τόσο ασυνήθιστος στη φύση. ΄Οσοι έχουν ζήσει στην εξοχή γνωρίζουν ότι πολύ συχνά τα ζώα, όταν είναι άρρωστα, αναζητούν συγκεκριμένα φυτά σαν τροφή τους, φυτά που συμβαίνει να είναι ακριβώς αυτά που χρειάζονται για να θεραπευτούν. Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει σε πολύ μικρά παιδιά, αν αφεθούν ελεύθερα στην εξοχή. Φαίνεται ότι τα ζωντανά συστήματα έχουν την ικανότητα να αισθάνονται συχνά ποιές ποιότητες πρόκειται να λειτουργήσουν θετικά για την κατάστασή τους, ικανότητα που συχνά παρεμποδίζεται και ατονεί κάτω από την κυριαρχία της λογικής αναλυτικής σκέψης.

Δεν είναι λίγοι όμως αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο ρόλος των λουλουδιών στη θεραπεία και την εναρμόνιση των καταστάσεων της ψυχής δεν είναι κάτι που πρωτοανακάλυψε η εποχή μας, αλλά ότι συναντάται επίσης σε αρχαίες, ευρύτατα διαδεδομένες κάποτε γνώσεις και πρακτικές. ΄Ιχνη τέτοιων πρακτικών έχουν ενδεχόμενα επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας, με τη μορφή συνηθειών και εθίμων. Αναφέρουν για παράδειγμα, ότι δεν είναι ίσως τυχαίο το ότι δεχόμαστε ή προσφέρουμε λουλούδια στις σημαντικές στιγμές της ζωής μας, συχνά μάλιστα, συγκεκριμένα είδη από αυτά.

Αναφορές στη χρήση ανάλογων ενεργειών τόσο του φυτικού, με τη μορφή των ανθέων, όσο και του ορυκτού βασιλείου με χρησιμοποίηση κρυστάλλων, πολύτιμων και ημιπολύτιμων λίθων και μετάλλων για λόγους ψυχοπνευματικής κάθαρσης και ενδυνάμωσης, ο προσεκτικός αναγνώστης συναντά σε πολλά αρχαία κείμενα, όπως π.χ. στη Βίβλο. Στον πασίγνωστο 50ο (N', στίχος 7) Ψαλμό του ο Δαϋίδ, νοιώθοντας βαρειά ενοχή και παρακαλώντας το Θεό να τον απαλλάξει από αυτήν, γράφει: "Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι"("Θα με ραντίσεις με ύσσωπο και θα καθαριστώ, θα με πλύνεις και θα γίνω πιο λευκός από το χιόνι"). Ο ύσσωπος, σαν φυτό, χρησιμοποιείται σε δυσπεψίες, αναπνευστικά προβλήματα, δερματικές εκχυμώσεις και θεραπεία των πληγών. Το νερό όμως του ανθοϊάματος του ύσσωπου είναι σήμερα το ισχυρότερο γνωστό σκεύασμα για την απαλλαγή από τα αισθήματα ενοχής!...

Eφαρμογές

Τα ανθοϊάματα που είναι διαθέσιμα σήμερα μετρώνται ήδη σε χιλιάδες και ανταποκρίνονται σε ένα εντυπωσιακά ευρύ φάσμα απαιτήσεων όσον αφορά τη θεραπεία και την εξέλιξη στον ψυχολογικό, διανοητικό, σωματικό, πνευματικό, κοινωνικό τομέα καθώς και αυτόν της οικολογικής συνείδησης. Όσοι έχουν σε κάποιο βαθμό εξοικειωθεί με τη χρήση τους, θεωρούν ότι είναι "εκ των ων ουκ άνευ" στη θεραπεία ιδιαίτερα των ψυχολογικών προβλημάτων.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ 2ης ΣΕΙΡΑΣ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

01. ΘΕΩΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
02. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
03. ΜΑΛΛΙΟΥ ΠΕΛΙΝΑ
04. ΚΑΡΑΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
05. ΜΠΕΡΟΣ ΗΛΙΑΣ
06. ΜΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
07. ΠΑΤΕΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
08. ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
09. ΚΑΡΑΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
10. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΩΤΙΟΣ
11. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
12.ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
13. ΦΡΑΓΚΙΔΗ  ΕΙΡΗΝΗ
14. ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ
15. ΤΣΟΓΚΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
16. ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΜΗΛΟΦΙΛΗ
17. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
 
                                                                                                ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 

 
ΤΟ ΜΕΛΙ

Το μέλι είναι το πιο σημαντικό πρωτογενές προϊόν της μελισσοκομίας τόσο από ποσοτική όσο και από οικονομική άποψη. Είναι επίσης το πρώτο προϊόν της μέλισσας που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Η ιστορία της χρήσης του μελιού είναι παράλληλη με την ιστορία του ανθρώπου και σχεδόν σε κάθε πολιτισμό υπάρχουν αναφορές γιά την χρήση του, διότι η μέλισσα ζει ποιο πολλα χρόνια στην γη από τον άνθρωπο.

Σε σπήλαιο της Ισπανίας της 6η χιλιετία π.Χ. βρίσκουμε σκηνές από συλλογή μελιού.

Σε πλάκες της Μεσοποταμίας 2.700 π.Χ. αναγράφονται στοιχεία για χρήση μελιού ως θεραπεία.

Στην Ελληνική μυθολογία η τροφή των Ολύμπιων Θεών θεωρείτο το μέλι άλλωστε με αυτό τράφηκαν ο Δίας, ο Διόνυσος, ο Τροφώνιος και έγιναν αθάνατοι.

Ο Δημόκριτος έζησε περισσότερα από 110 χρόνια, καταναλώνοντας πολύ μέλι.

Ο Ιπποκράτη συνιστούσε στους ασθενείς του να τρώνε μέλι. Επίσης, αναφέρει ότι το μέλι κάνει πιο ζωηρό το χρώμα του ανθρώπου.

Ο Πυθαγόρας διαπιστώνει ότι το μέλι μπορεί να εξαφανίσει την κόπωση. Μετά από εντατική χειρωνακτική ή πνευματική εργασία λίγο μέλι μόνο του ή συνοδευμένο με γάλα ξεκουράζει τον ταλαιπωρημένο οργανισμό, δίνοντάς του νέες δυνάμεις.

Επίσης, το μέλι χρησιμοποιείται και ως μέσω διατήρησης ευπαθών τροφίμων, όπως το κρέας, ή νωπών τροφίμων το χειμώνα.

Βλέπετε,ότι έχουμε πολλές αναφορές για την χρήση του μελιού.

Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν αντιγηραντικό και αναφέρεται ότι είχαν τοποθετήσει μέλι μέσα στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου προκειμένου να διατηρηθεί το σώμα του.

Το μέλι θεωρείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα η φυσική εκείνη τροφή, που έχει για τον ανθρώπινο οργανισμό μεγάλη θρεπτική αξία. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με μέλι (Νέκταρ των Θεών).

Από τον Όμηρο μέχρι τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον πατέρα της φαρμακευτικής, και από τον Πυθαγόρα μέχρι τον Αριστοτέλη το μέλι αναφέρεται ως υψηλής αξίας τροφή με ιδιότητες που βοηθούν στην καλή υγεία του οργανισμού. Η επιστήμη έχει επιβεβαιώσει αυτές τις διαπιστώσεις.

Σήμερα είναι γνωστή σε όλους η προσπάθεια που έχει αρχίσει, ώστε να γίνει γνωστή ανά τον κόσμο, η περίφημη Μεσογειακή Διατροφή, που περιλαμβάνει και το μέλι.

Από την αρχαία Ελλάδα υπάρχει πληθώρα μυθολογικών αναφορών και ευρημάτων σε Αγγεία κυρίως του 6ου αιώνα π.Χ. που μαρτυρούν την μεγάλη σημασία του μελιού στην καθημερινή ζωή, ως τρόφιμο αλλά και ως θεραπευτικό μέσο.

Στην Αίγυπτο μετά από ανασκαφές που έγιναν τα τελευταία χρόνια, βρέθηκαν πάπυροι 3.000 χρόνων π.χ. που αναφέρουν το μέλι ως θεραπευτικό μέσο για δεκάδες παθήσεις. Οι Αιγύπτιοι πρόσφεραν στους θεούς τους κηρήθρες με μέλι ως πολύτιμο δώρο αφοσίωσης και εξευμενισμού.

Η βασίλισσα Κλεοπάτρα έκανε μπάνιο μέσα σε γάλα με μέλι.

Στο βιβλίο των Βέδες,που μιλάει για τη ζωή των αρχαίων Ινδών αναφέρεται, ότι η ζωή παρατείνεται, όταν στην καθημερινή διατροφή υπάρχει το γάλα και το μέλι.

Στις Μυκηναϊκές πινακίδες της Γραμμικής Β ανάμεσα στα άλλα προϊόντα βασικής διατροφής αναφέρεται και το μέλι.

Στους θεούς οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν μέλι, κρασί, δημητριακά, καρυκεύματα, λάδι, μαλλί, τυρί, σφάγια ζώων, υφάσματα, χρυσά αγγεία. Στη Μινωική εποχή πρόσφεραν κρασί και μέλι στις θυσίες.

Με μέλι ανατράφηκε ο Δίας από τη νύμφη Μέλισσα στο Δικταίο Άντρο.

Η θεά Ήρα, που αντιπροσωπεύει την αιώνια νεώτητα, προσφέρει μέλι στους θεούς για να μη γεράσουν. Οι δε θνητοί σε διάφορα μυστήρια προσφέρουν μελόπιτες στον Άδη, για να τους χαρίσει υγεία και ευεξία και να τον καλοπιάσουν γιά να μην τους πάρει .

Ο θεός Πάνας, γιος του Ερμή, ήταν θεός των δασών και των βοσκών της Αρκαδίας. Ζούσε στα βουνά και στα δάση, περιφερόταν στα βοσκοτόπια, περιποιόταν τα κοπάδια, φρόντιζε για τα ζητήματα του κυνηγιού, προστάτευε τη μελισσοκομία και την αλιεία.

Ο Πυθαγόρας διαπιστώνει ότι το μέλι μπορεί να εξαφανίσει την κόπωση. Μετά από εντατική χειρωνακτική ή πνευματική εργασία λίγο μέλι μόνο του ή συνοδευμένο με γάλα ξεκουράζει τον ταλαιπωρημένο οργανισμό, δίνοντάς του νέες δυνάμεις.

Η ροδοδάκτυλος Ηώ, σύμφωνα με τον Όμηρο, έτρεφε τους ήρωες με αμβροσία (γάλα και μέλι), για να τους κρατά ακμαίους, ενώ τον Απόλλωνα, που δε γνώρισε το θηλασμό από τη μητέρα του Λητώ, τον έθρεψε η Θέτις με μέλι.

Ο περίφημος μάντης Ίαμος, εγκαταλελειμμένος από την ίδια του τη μητέρα, ανατράφηκε από δύο μεγάλα φίδια, που του έφερναν καθημερινά φρέσκο μέλι σε μια σπηλιά κοντά στον ποταμό Αλφειό.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Ηρακλής πρόσφερε μελόπιτα στον Κέρβερο, για να τον αφήσει να περάσει στον Άδη.

Ο Αριστοτέλης πίστευε, ότι το μέλι παρατείνει τη ζωή. Ο δε Ιπποκράτης, που πέθανε σε ηλικία 104 ετών, συνιστούσε το μέλι για τη θεραπεία πολλών ασθενειών.

Ο Δημόκριτος ο οποίος έζησε περισσότερα από 110 χρόνια, απέδωσε την μακροβιότητα του στο μέλι, λέγοντας ότι το προϊόν βοηθά τον μεσήλικα να διατηρεί νεανικό σφρίγος. «Χρειάζεται τα μεν έσωθεν του σώματος να διαβρέχονται δια μέλιτος, τα δε έξωθεν δια ελαίου» έλεγε ο πατέρας της ατομικής θεωρίας.

Στην περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το μέλι ήταν μέρος της διατροφής, ιδιαίτερα στα μοναστήρια. Σε κείμενα της εποχής αναφέρονται τα παρακάτω:

Εάν θέλεις να διαφυλάξεις τη νεότητά σου, απαραιτήτως πρέπει να τρώγεις μέλι» έλεγε ο μεγάλος γιατρός Αβικέννας το 1000 μ.Χ.

Άνθρωποι που έζησαν πολλά χρόνια φαίνεται να οφείλουν την μακροζωΐα τους αλλά και την καλή ποιότητα της ζωής τους στην καθημερινή κατανάλωση μελιού.

Ο μεγάλος μαθηματικός και φιλόσοφος Πυθαγόρας αναφέρει ότι αν κατάφερε να φτάσει σε μεγάλη ηλικία, το χρωστούσε στο μέλι.

Ακολουθούν κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα ανθρώπων, οι οποίοι ασχολούνταν παράλληλα με το βασικό τους επάγγελμα και με τη μελισσοκομία, στην οποία αποδίδουν την καλή ποιότητα ζωής που απολάμβαναν και τη μακροζωΐα τους:

Βέρα Μινκίνα έζησε 101χρόνια

Μαξίμ Μέντοβ 105 χρόνια

Άννα Ποντόλκινα έζησε 105 χρόνια

Φεντόρ Φιόνοβ έζησε 115 χρόνια

Αντεμ Λαγκιασβίλι έζησε 150 χρόνια

Βασίλι Τισκίνε έζησε 144 χρόνια

Φόμας Βόζνισκ έζησε 130 χρόνια

Γκουνάκμεϊ Γκέεβ έζησε 166 χρόνια

Σίραλι Μουσλίμοβ έζησε 170 χρόνια

Βασίλιεβ Πανάκ Μεμέτογλου έζησε 110 χρόνια

Λ. Καμαντάνζε έζησε 115 χρόνια

Μχμούτ Αϊβάζοβ έζησε 150 χρόνια, ασχολείτο με τη μελισσοκομία, είναι πεπεισμένος ότι το μέλι και η εργασία στον ελεύθερο αέρα είναι το καλύτερο ελιξίριο για την παράταση της ζωής.

(Από το βιβλίο του κ. Θαν. Μπίκου «ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΙ»)

　

Σύμφωνα και με την Κοινοτική Νομοθεσία (Οδηγία 2001/11Ο/του Συμβουλίου
των Ε.Ε), μέλι είναι η φυσική γλυκιά ουσία που παράγουν οι μέλισσες του είδους Apis mellifera από το νέκταρ των φυτών ή από εκκρίσεις ζώντων μερών των φυτών ή εκκρίματα εντόμων απομυζούντων ουσίες των φυτων ευρισκόμενες πάνω στα ζώντα μέρη των φυτών, τα οποία οι μέλισσες συλλέγουν, μετατρέπουν σε μέλι,αναμειγνύοντας το με ειδικές ύλες του σώματός τους, το αποθέτουν, το αφυδατώνουν, το εναποθηκεύουν και το φυλάσσουν στις κηρήθρες της κυψέλης, προκειμένου να ωριμάσει.

Αυτό είναι το γενικό ορισμό του μελιού στο Codex Alimentarius (1989) στην οποία περιγράφονται όλα τα εμπορικά και χημικά χαρακτηριστικά του προϊόντος που απαιτούνται γιά να θεωρηθεί μέλι. Όποιος θέλει μπορεί να διαβάσει το σύγγραμμα, "Μέλι, μια ολοκληρωμένη μελέτη".

Πρόκειται λοιπόν για ένα προϊόν της φύσης που δεν επιδέχεται καμία επεξεργασία και αποτελείται από τα παρακάτω συστατικά: νερό, φυσικά σάκχαρα, οργανικά οξέα, πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία, ένζυμα, βιταμίνες, αρωματικές και χρωστικές ουσίες καθώς και άλλες θρεπτικές ουσίες. Παίζει σπουδαίο ρόλο στο μεταβολισμό και στη θρέψη, στα συστατικά του σκελετού και των κυττάρων, ρυθμίζει την οξύτητα του στομάχου, έχει αντισηπτικές ιδιότητες, είναι τονωτικό, βοηθά στη γρηγορότερη αποκατάσταση της υγείας και έχει αντιμικροβιακή δράση.

Τα χακτηριστικά γνωρίσματα του μελιού είναι το άρωμα και η γεύση τα οποία είναι δυνατόν να αλλοιωθούν αν οι συνθήκες αποθήκευσης και επεξεργασίας είναι ακατάλληλες. Το χρώμα του μελιού είναι χαρακτηριστικό της προέλευσής του και θεωρείται ένα από τα κύρια κριτήρια ποιότητας που επηρεάζει την προτίμηση του καταναλωτή. Τα σκοτεινόχρωμα μέλια είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία και συνεπώς έχουν υψηλή θρεπτική αξία ενώ τα ανοιχτόχρωμα έχουν ωραίο χρώμα και γεύση. Μερικές από τις φυσικές ιδιότητες του μελιού είναι το ιξώδες το οποίο προσδιορίζει τη ρευστότητα, η υγροσκοπικότητα και η κρυστάλλωση.

Η κρυστάλλωση, γνωστή αν και λανθασμένα σαν ζαχάρωμα, είναι φυσικό βιολογικό φαινόμενο του φυσικού ακατέργαστου μελιού, που δεν προξενεί καμία αλλαγή στις θρεπτικές και βιολογικές ιδιότητες του. Συνεπώς ένα κρυσταλλωμένο μέλι δεν είναι χαλασμένο ούτε νοθευμένο.

Το παραγόμενο μέλι διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

1.Tο ανθόμελο, που παράγεται από το νέκταρ των λουλουδιών (θυμαριού, πορτοκαλιάς, βαμβακιού, ηλίανθου, ερείκης, κλπ), και

2.Tο μέλι από μελιτώματα, που παράγεται από εκκρίματα κοκκοειδών (πχ ακάρι) που απομυζούν τους χυμούς από τα φυτά. Στην κατηγορία αυτή ανήκει το μέλι του πεύκου, της ελάτης και άλλων δασικών φυτών.

Στη χώρα μας οι μεγαλύτερες ποσότητες μελιού προέρχονται από το πεύκο (55-60%), ενώ σημαντική είναι και η παραγωγή μελιού ελάτης (5-10%) και θυμαριού (15%).

Στην κατανάλωση μελιού αποδίδεται η μακροβιότητα διάσημων μελισσοκόμων, που κυμαίνεται μεταξύ 80 και 90 ετών. Τα μέλια με σκούρο χρώμα έχουν τις περισσότερες τονωτικές ιδιότητες όπως λ.χ. το πευκόμελο, που είναι πλούσιο σε μεταλλικά ιχνοστοιχεία.

Το μέλι σαν τροφή του ανθρώπου είναι ένα από τα πολυτιμότερα, θρεπτικότερα και υγιεινότερα τρόφιμα. Δίνει ενέργεια στους μυς, διαύγεια στο μυαλό, απολυμαίνει και ρυθμίζει το πεπτικό σύστημα. Η τακτική χρήση του δίνει σφρίγος στον οργανισμό και συντελεί στην παράταση της ζωής. Ο Ιπποκράτης και όλοι οι γιατροί της αρχαιότητας το συνιστούσαν σαν φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις. Και σήμερα αναγνωρίζεται η θεραπευτική του αξία στην καθ' έξιν δυσκοιλιότητα, στις καρδιοπάθειες, αναιμία, αδενοπάθεια και στις περιπτώσεις κατάπτωσης και αδυναμίας του οργανισμού.

Η άποψη αυτή είναι διαδεδομένη σε ολόκληρο τον κόσμο και το σπουδαιότερο είναι τεκμηριωμένη και από επιστήμονες. Έτσι σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί η δράση του μελιού ως τροφή και φάρμακο σε διάφορες κλινικές περιπτώσεις ο Duisberg (1967) διέκρινε τις παρακάτω περιπτώσεις.

Το μέλι δρα κατά της κοπώσεως και αυτό πετυχαίνεται με αποθήκευση της φρουκτόζης που περιέχει στο συκώτι ως γλυκογόνο. Εκεί μετατρέπεται σε γλυκόζη, αυξάνοντας έτσι την περιεκτικότητα της στο αίμα. Ευκολύνει την αφομοίωση του ασβεστίου, δραστηριοποιεί την οστεοποίηση.

Γιατρεύει ή ανακουφίζει τις εσωτερικές διαταραχές, τα έλκη του στομάχου, την αϋπνία, τους πονόλαιμους, μερικές καρδιακές παθήσεις και γενικά έχει ευεργετική επίδραση και στην καρδιά, αυξάνει τις αιμογλοβίνες του αίματος και τη μυϊκή δύναμη, κ.α

Σε εξωτερική χρήση θεραπεύει τα εγκαύματα, τις πληγές και τις ρινοφαρυγγικές παθήσεις χάρη στην ινχιδίνη (inhidine) που του προσδίδει βακτηριοστατικές ιδιότητες.Το μέλι, λοιπόν, είναι το βασικό προϊόν στην μελισσοκομία αλλά και ένας πολύτιμος σύμμαχος του ανθρώπινου οργανισμού.

　

Το μοναδικό ελληνικό μέλι με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.) από το 1992 είναι το Μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλια που παράγεται σε οριοθετημένη περιοχή του Μαινάλου Αρκαδίας, κυρίως στην περιοχή γύρω από την Αλωνίσταινα και τη Βυτίνα. Το σύμπλεγμα του όρους Μαίναλο κυριαρχείται από το δάσος της Κεφαλληνιακής ελάτης, ενώ υπάρχουν και διάφορα άλλα είδη τοπικής χλωρίδας. Το μέλι ελάτης "βανίλια" ανήκει στην κατηγορία των μελιών από μελιτώματα, προέρχεται δηλαδή από το χυμό που προσλαμβάνουν οι μέλισσες με την μεσολάβηση κάποιων εντόμων που παρασιτούν στα φυτά -στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για το παράσιτο physokermes hemicryphus που βρίσκεται στα έλατα. Το μέλι αυτό ξεχωρίζει για το κεχριμπαρένιο χρώμα του και την περλέ συστασή του και για το γεγονός ότι δεν κρυσταλλώνει ποτέ, καθώς η περιεκτικότητά του σε σάκχαρα είναι μικρότερη απ' ό,τι σε άλλους τύπους μελιού.

　

　

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ

Το σύνολο των φυσικοχημικών,οργανοληπτικών και μικροσκοπικών χαρακτηριστικών,που ορίζουν μιά συγκεκριμένη κατηγορία αμιγούς καθαρού μελιού προσδιορίζουν την ταυτότητά του

Αυτά είναι:

-Φυσικά

-Χημικά

-Μικροσκοπικά

-Οργανοληπτικά

ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

1.Υδατάνθρακες

2.Νερό

3.Οργανικά Οξέα

4.Ένζυμα

5.ΠρωτεΪνες

6.Μεταλλικά άλατα

7.Λιπίδια

8.Πτητικά συστατικά

9.Χρωστικές ουσίες

10. Υδρο-μεθυλο-φουρφουράλη(Δείκτης)

11.Στοιχεία κυψέλης.

Υδατάνθρακες

Μονοσακχαρίτες

α.Φρουκτοζη 37-39%

β.Γλυκοζη 30-32%

Δισακχαρίτες

α.Μαλτόζη 7,3%

β.Σουκρόζη 1,3%

Πολυσακχαρίτες 1,5-8%

Ίχνη άλλων σακχάρων

Ισομαλτόζη,Ραφινόζη κ.α.

Νερό 15-17%

Οργανικά οξέα

Περιέχει περίπου 20 οργανικά οξέα.

Ένζυμα

α.Ινβερτάση,μετετρέπει την σουκρόζη σε γλυκόζη.

β.Διαστάση,διασπάτα άμυλα

Γλυκοξειδάση της γλυκόζης,διασπα την γλυκόζη σε Η2Ο2 και γλουκονικό οξύ.

Μεταλλικά στοιχεία

Κ, Ν
a,Mg,Fe,Cu,Mn,Cl,Ph,Si

Bταμίνες

Ελαχιστα ίχνη από Β,C,D,

Λιπίδια

α.Ουδέτερα λιπίδια (χοληστερόλη και εστέρες της),τριγλυκερίδια. και διάφορα ελεύθερα λιπαρά οξέα.

ΧΡΩΜΑ
-Καροτενοειδή και πολυφαινολικά παράγωγα.

Πτητικά συστατικά

α.Αλδεϋδες

β.Κετόνες

γ.Υδρογονάνθρακες

δ.Εστέρες

ε.Ετεροκυκλικές ενώσεις

στ.Αλκοόλες

ζ.Οργανικά οξέα

ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΕΛΙΩΝ



Μέλι Μελιτωμάτων από:

-Πεύκο

-Έλατο

-Βελανιδιά

-Καστανιά

-Καρυδιά

-Λεύκα

-Φλαμουργιά

-Αχλαδιά

-Μηλιά

-Κυδωνιά

-Ροδακινιά

-Βερικοκιά

-Αμυγδαλιά

Μέλι Ανθέων από:

-Θυμάρι

-Καστανιάς

-Πορτοκολιάς

-Ερείκης

-Βαμβακιού

-Ηλίανθου

ΦΥΣΙΚΟΧΗΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Οι κυριότερες φυσικές και χημικές παράμετροι είναι
:

-Υγρασία

-Αγωγιμότητα

-Διαστάση

-Φρουκτόζη

-Γλυκόζη

Φαρμακευτική Δράση

-Ελλατωση των μικροβίων του εντέρου

-Αντιαλλεργική

-Αντικαρκινική δράση

-Απορρόφηση οινοπνεύματος

-Δερματικές παθήσεις

-Προστασία των Αγγείων

-Ευεργετική επίδραση στην καρδία.

Αντι-Βακτηριακή Δράση

- Οφείλεται κυρίως στο υπεροξείδιο του υδρογόνου και στις ενώσεις των καρβοξυλικων οξέων

- Υπάρχει διαφορά μεταξύ των μελιών και των περιοχών που συλλέγονται

-Ποιό ισχυρά είναι τα βιολογικά μέλια

-Επηρεάζονται οπά την θερμοκρασία επεξεργασίας και το φως.

-Υψηλη αντιβακτηριακή δράση έχουν τα μέλια Βαμβακιού,Πεύκου,Ελάτης,Καστανιάς και Ευκάλιπτου.

Αντι-οξειδωτική δράση

Δεσμεύει τις ελεύθερες ρίζες μέσω των ουσίων που περιέχει όπως α-τοκοφερόλη,ασκορβικού οξέος,β-καροτίνης,υπεροξειδάσης και καταλάσης.

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΔΩΝ ΜΕΛΙΟΥ ΣΕ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

　

　

Μεταλλικά Ανοιχτόχρωμα Σκουρόχρωμα

στοιχεία μέλια μέλια


ppm ppm

1.Κάλιο
205 1676

2.Xλώριο 52 113

3.Θείο 58 100

4.Ασβέστιο 49 51

5.Νάτριο 18 76

6.Φωσφόρος 35 47

7.Μαγνήσιο 19 35

8.Πυρίτιο 22 36

9.Σίδηρος 2,40 9,40

10.Μαγγάνιο 0,30 4,09

11.Χαλκός 0,29 0,56

Εχουνε βρει σε ίχνη,Κοβάλτιο,Ψευδάργυρο,

Άργυρο,Βολφράμιο,Ιρίδιο,Στρόντιο,Νικέλιο,

Βανάδιο,Χαλαζίας,Βάριο.

　

ΤΟ ΜΕΛΙ ΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΟ

Αξίωμα 1:Όλες οι θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών και των βοτάνων ευρήσκονται και στο μέλι που πέρνουμε από αυτά.

Η μέλισσα μαζεύει μέλι από 2500 περίπου φυτά,με αποτέλεσμα κάθε μέλι να έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Το μέλι που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να είναι ομοιογενές.Αν δεν είναι τότε κάτι δεν πάει καλά και δεν κάνει γιά την Μελισσοθεραπεία.Δεν πρέπει να έχει θερμανθεί.

Το άρωμα είναι πιό έντονο όταν το μέλι είναι νέας εισοδείας.

Αξίωμα 2:Το φαρμακευτικό μέλι πρέπει πάντα να είναι ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ.-

Αξίωμα 3: Οι διαβητικοί πρέπει να καταναλώνουν μέλι με περισσότερη φρουκτόζη και να μην πέρνουν πάνω από 10gr την ημέρα

Ένα κουταλάκι του γλυκού.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Αντί-Μικροβιακές ιδιότητες

-Ελλατωση των μικροβίων του εντέρου

-Καλή λειτουργία του πεπετικού σωλήνα.

-Αποτοξινωτική δράση.

-Διεγείρη το Ανοσοποιητικό

-Βοηθά στην υγιεινή των ούλων και του στόματος.

-Αντιαλλεργική δράση

-Αντικαρκινική δράση

-Απορρόφηση οινοπνεύματος

-Δερματικές παθήσεις

-Προστασία των Αγγείων

-Ευεργετική επίδραση στην καρδία.

-Ρυθμίζει την Α.Π

-Προαστατεύει και καθαρίζει τα αγγεία.

-Αναγεννά τον συνδετικό ιστό.

-Ρυθμίζει τον Βασικό Μεταβολισμό

-Επουλώνει Άτονα έλκη,Πληγές,Κατακλήσεις,

-Εγκαύματα και Εγχειρητικές τομές.

Αντι-Βακτηριακή Δράση

- Οφείλεται κυρίως στο υπεροξείδιο του υδρογόνου και στις ενώσεις των καρβοξυλικών οξέων και δευτερευόντος στο χαμηλό PH,στην χαμηλή ποσότητα ύδατος και την υψηλή ωσμωτική πίεση.

- Υπάρχει διαφορά μεταξύ των μελιών και των περιοχών που συλλέγονται

-Ποιό ισχυρά είναι τα βιολογικά μέλια

-Επηρεάζονται από την θερμοκρασία επεξεργασίας και το φως.

-Υψηλη αντιβακτηριακή δράση έχουν τα μέλια Βαμβακιού,Πεύκου,Ελάτης,Καστανιάς και Ευκάλιπτου.

Αντι-οξειδωτική και Αντι-φλεγμονώδη δράση

Δεσμεύει τις ελεύθερες ρίζες μέσω των ουσίων που περιέχει όπως α-τοκοφερόλη,ασκορβικού οξέος,β-καροτίνης,υπεροξειδάσης και καταλάσης.

Η χρήση του μελιού κάθε μέρα κερδιζει έδαφος στην θεραπεία των δύσκολων περιστατικών,εκεί που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα τα γνωστά φάρμακα το μέλι είναι παρόν.

Δεν επιτρέπει την επέκταση της μόλυνσης και με τα ένζυμα που περιέχει βοηθά να κλείνουν πιό εύκολα οι πληγές και ελαττώνει τον πόνο.

Το καλύτερο Ελληνικό Μέλι γιά την δουλεία αυτή είναι το Απόλυτα Θυμαρίσιο. (Βλέπε Μανούκα)

Είδη Μελιών

- Ακακία

Αϋπνία

Καταπραϋνει το Ν.Σ.

Αποτοξινώνει το ήπαρ



-Θυμάρι

Αντιβηχικό, Απολυμαντικό, Αντιφλεγμονώδες

Σταματά την επέκταση στον καρκίνο του

προστάτη και του παχέος εντερου.

Αύξηση της ενάργειας του οργανισμού.

Πολύ καλό γιά την λειτουργία της καρδιάς.



- Ερείκη

 Πολύ μεγάλη διατροφική και θεραπευτική αξία Μεγάλη τόνωση του οργανισμού.

Βοηθά στην αντιμετώπιση προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος

Έχει διουρητικές ιδιότητες

Προλαμβάνει τον καρκίνο του προστάτη

Εχει αντισηπτικές ιδιότητες

Το ποιό ιδανικό γιά την καταπολέμηση της χοληστερίνης.


-Τήλιος

Βοηθά στην ηλεκτρολυτική ισορροπία

Ανακουφίζει από τις κράμπες

Χρησιμοποιείται στις νεφρικές παθήσεις

Σταματά την καταρροή και τον βήχα, διότι διαλύει τη βλέννα και καθαρίζει το λαιμό. Συνιστάται σε νευρωτικές καταστάσεις σε ψυχική κόπωση και ψυχική ένταση.

Κίρρωση του ήπατος



-Πεύκο

Μεγάλη θρεπτική αξία.

Υψηλές συγκεντρώσεις σε ιχνοστοιχεία.

Εχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νάτριο και κάλιο.

Δεν περιέχει το ένζυμο Καταλάση και ως εκ τούτου έχει ισχυρές αντιμικροβιακές ιδιότητες. Έχει αντισηπτική δράση, βοηθά στην αντιμετώπιση των φλεγμονών και δρα ενάντια στον βήχα και στην ουρική αρθρίτιδα.

Αναιμία

- Καστανιά

Το μέλι καστανιάς είναι το πιο πλούσιο σε ιχνοστοιχεία όπως κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, βάριο

Περιέχει φρουκτόζη και τανίνες λόγω του δένδρου της καστανιάς.

Στο μέλι αυτό εντοπίζετε μεγάλη περιεκτικότητα γυρεόκοκκων.

Έχει εφιδρωτικές ιδιότητες, βοηθά την κυκλοφορία του αίματος και είναι ένα πολύ καλό ‘τονωτικό’..

Επιπλέον διαθέτει στυπτικές, απολυμαντικές και επουλωτικές ιδιότητες ιδιαίτερα στο ουροποιητικό και πεπτικό σύστημα παρέχοντας αντιμικροβιακή δράση στο έντερο.

Συνιστάται σε όσους αθλούνται

Ηλικιωμένοι και σε όσοι έχουν προβλήματα προστάτη ή προστατίτιδας.

Δρα ως στυπτικό κατά της δυσεντερίας.

　

- Φασκόμηλο

Αναλγητικό

Αντιβακτηριακό

Αντιικό

Αποχρεπτικό

Νευροτονοτικό

Στητικό

Σπασμολυτικό

Περιέχει σχεδόν όλα τα απαραίτητα ιχνοστοιχεία .
Προσοχή στην χορήγηση
　
Έλατο Βανίλια ΠΟΠ

Συστατικά: Περιέχει σε 1 κουταλιά του γλυκού, 21 gr. Νερό 3,59g, Ενέργεια 64Kcal, Πρωτείνη 0,06g, Στάχτη 0,04g, Υδατάνθρακες 17,30g, Σάκχαρα (σύνολο) 17,25g, Σουκρόζη 0,19g, Γλυκόζη 7,51g, Φρουκτόζη 8,60g, Μαλτόζη 0,30g, Γαλακτόζη 0,65g, Ασβέστιο 1mg, Σίδηρος 0,09mg, Φώσφωρος 1mg, Κάλιο 11mg, Νάτριο 1mg, Ψευδάργυρος 0,05mg, Χαλκός 0,008mg, Μαγγάνιο 0,17mg, Φθόριο 1,5mcg, Σελήνιο 0,2mcg, Βιταμίνες C 0,1mg, B2 0,008mg, Νιασίνη 0,025mg, Β3 0,014mg, Β6 0,005, Χολίνη 0,5mg, Βιταίνη 0,4mg, Τρυπτοφάνη 0,001g, Θρεονίνη 0,001g, Ισολευκίνη 0,002g, Λευκίνη 0,002g, Λυσίνη 0,002g, Κυστίνη 0,001g, Φαινυλαλανίνη 0,002g, Τυροσίνη 0,002g, Βαλίνη 0,002g, Αργινίνη 0,001g, Αλανίνη 0,001g, Ασπαρτικό οξύ 0,006g, Γλουταμικό οξύ 0,004g, Γλυσίνη 0,001g, Προλίνη 0,019g, Σερίνη 0,1g

Το αντίστοιχο του μητρικού γάλακτος.

Περιέχει την μικρότερη ποσότητα σε ζάχαρα από όλα τα μέλια.

Κατάλληλο γιά:

Αναιμία

Καταβολή

Νευρογενή ανορεξία

Δυσλειτουργία της στήσης

Δυσανεξία στην λακτόζη

-Ελατο κλασσικό

Περιέχει πολύ σίδηρο



-Βαμβάκι

Ανοιχτόχρωμο μέλι που ασπρίζει όσο κρυσταλλώνει. Η κρυστάλλωση γίνεται σε 1-3 μήνες. Είναι ιδανικό για ανάμειξη με βασιλικό πολτό.

Έχει την υψηλότερη αντιβακτηριακή δράση από όλα τα Ελληνικά μέλια,λόγω της μεγάλης περικτικότητας σε Η2Ο2.

Μέλι Ευκαλύπτου

Το μέλι ευκάλυπτου εφαρμόζεται συνήθως γιά φαρμακευτικούς σκοπούς ώς θεραπεία,δηλ είναι από το πιό δημοφιλές στους μελισσοθεραπευτές

Αντιφλεγμονώδης, Αντισπασμωδικό, Αποσυμφορητικό, Αποσμητικό, Αντισηπτικό, Αντιβακτηριακό και προσφαίρει πολλά γιά την τόνωση του οργανισμού".

Θεραπευτικές ιδιότητες

Αναπνευστικά προβλήματα,

Αντισηπτικό και Αντιμικροβιοκτόνο .

Επούλωση πληγών, ελκη, εγκαύματα, κοψίματα, εκδορές και πληγές.

Νόσοι του κολλαγονου, ρευματισμοί, οσφυαλγίες, δυσκαμψία μυών και διαστρέμματα συνδεσμων και τενόντων.


Μέλι Κουμαριάς

Το μέλι αυτό έχει πικρόγλυκη γεύση

Κρυσταλλώνει γρήγορα μέσα σε 1-2 μήνες.

Περιέχει την ουσία Arbutin η οποία καθαρίζει το αίμα και ρυθμίζει το επίπεδο της χοληστερίνης σε αυτό.

Περιέχει φυσικές αντιβιοτικές ουσίες σε μεγαλύτερο ποσοστό από τα υπόλοιπα μέλια με αποτέλεσμα να αποτελεί ασπίδα προστασίας για τον οργανισμό από διάφορες ασθένειες.

Περιέχει τον πολυσακχαρίτη, τυρανόζη ο οποίος όπως αποδείχθηκε πειραματικά αυξάνει τη ζωή των κυττάρων.

Περιέχει το ένζυμο διαστάση ή αμυλάση, το οποίο διασπά το άμυλο.

Ιδανικό γιά τους Διαβητικούς.

Στην Ελλάδα το παράγουμε κάθε χρόνο στην Πελοπόννησο και στη Χαλκιδική.

Σύμφωνα με το Institut fur Honig – Analytik στη Βρέμη και την Kraft του Μονάχου περιέχει:

0,0% σακχαρόζη (κοινή ζάχαρη)

36,1% φρουκτόζη

28,9 γλυκόζη

1,7% μαλτόζη

1% τυρανόζη

19,5% υγρασία

ΡΗ 4,5

　



ΜΕΛΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑΣ



Πλούσιο σε ιχνοστοιχεία.

Υψηλή αντισηπτική δράση

Βοηθά σε φλεγμονές ιδιαίτερα των μαλακών μορίων

Κάνει γιά τον βήχα και την ουρική αρθρίτιδα.

　

ΜΕΛΙ ΑΝΘΕΩΝ

Περιέχει όλα τα συστατικά από τα άνθη που αποτελείται.Είναι μιά πολυ καλή πηγή ενεργείας γιά τα παιδιά διότι περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για μια ολοκληρωμένη διατροφή.

ΜΕΛΙ ΗΛΙΑΝΘΟΥ

Ανοιχτόχρωμο μέλι μικρής διαιτητικής αξίας το οποίο κρυσταλλώνει σε 1-2 μήνες. Στην κρυσταλλική του μορφή είναι κιτρινωπό. Είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη ποιότητα της διατροφής μας.

Είναι το μέλι γιά την βάση των φαρμακευτικών μειγμάτων.

Πυρετός, λύση συνεχείας του δέρματος.

Στο δέρμα προσφέρει αντιηλιακή προστασία (UV) και στα μαλλιά προστασία του χρώματος αν τοποθετηθούν σωστά.


ΜΕΛΙ ΑΚΑΚΙΑΣ

Το μέλι της ακακίας είναι το πιο κατάλληλο για τους διαβητικούς, γιατί περιέχει φρουκτόζη σε υψηλή αναλογία.

Είναι πολύ ρευστό,το ποιό ρευστό σχεδόν από όλα τα μέλια.
Το μέλι ακακίας συνιστάται για την αϋπνία και για να ηρεμεί το νευρικό σύστημα.
Το Μέλι ακακίας μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο για ένα άρρωστο παιδί ή ενήλικα ή  μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο σε κάποιο άρρωστο ζώο που δεν τρώει.Μπορεί να αντικαταστήση μερικά γεύματα μέχρι να ξεκινήσουν πάλι το φαγητό τους, επειδή η ζάχαρη στο μέλι ακακίας (γλυκόζη και φρουκτόζη) απορροφώνται άμεσα στο αίμα.
Αυτό το μέλι εκτιμάται περισσότερο από τα παιδιά, διότι έχει γεύση γλυκιά και δεν έχει καμία ιδιαίτερη, έντονη οσμή.

Το Μέλι ακακίας είναι εύκολο να το αναγνωρίσουμε από το λευκό-κίτρινο χρώμα και λαμπερό, με μια ωραία μυρωδιά άνθους ακακίας. Θεωρείται μέλι υψίστης ποιότητας και δεν κρυσταλλώνει.
Μπορεί εύκολα να χρησημοποιηθή για την παρασκευή μελισσιθεραπευτικών προϊόντων.




ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Έλατο 60%

ή

Πεύκο 60%

Θυμάρι 20%

Ανθόμελο  20%  (πχ. Ακακίας )

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

Αφέψημα

Βάζουμε το θεραπευτικό μέρος του φυτού (ρίζες, φλούδες, κοτσάνια, σπόροι)

σε νερό και τ’ αφήνουμε να βράσουν σε σιγανή φωτιά. Στραγγίζουμε ύστερα το υγρό και το χρησιμοποιούμε ανάλογα με την περίπτωση.

Εκχύλισμα

Γίνεται όταν βράσουμε το υγρό που περιέχει τα φυτά τόσο

πολύ ώστε να εξατμιστεί ένα μέρος του.

Ψυχρό έμβρεγμα

Παίρνουμε το φυτό και το ρίχνουμε μέσα σε κρύο νερό,

για αρκετό χρόνο, ώστε να διαλυθούν τα συστατικά του.

Στραγγίζουμε ύστερα το ζουμί και το χρησιμοποιούμε.

Θερμό έμβρεγμα

Είναι το ίδιο με το ψυχρό αλλά γίνεται με χλιαρό νερό.

Βάμμα

Παίρνουμε το φυτό και το ρίχνουμε σε οινόπνευμα,

όπου παραμένει αρκετό χρόνο. Το υγρό που προκύπτει λέγεται βάμμα

(μόνο για εξωτερική χρήση).

Eγχυμα

Είναι η καλύτερη μέθοδος για να πάρουμε τις φαρμακευτικές ιδιότητες

των ευαίσθητων μερών των φυτών, των λουλουδιών και των φύλλων τους.

Γίνεται, ρίχνοντας σε βραστό νερό, αφού το κατεβάσουμε από τη φωτιά,

το θεραπευτικό μέρος του φυτού για 10-20 λεπτά, το σουρώνουμε και το χρησιμοποιούμε.

　

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....................................　


   

 
    

　

 

Κομμένα τα σάντουιτς. Καρύδια με μέλι για πρωϊνό.
Μόλις ένα σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ασθένειες. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκαν οι Καναδοί επιστήμονες.

Μελέτησαν την επίδραση των πλούσιων σε λίπη σάντουιτς στην υγεία εθελοντών. Τα πειράματα έδειξαν ότι η κατανάλωση τέτοιας τροφής στο πρωινό δυσκολεύει τη λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων έως το γεύμα. Ενώ η τακτική κατανάλωση σάντουιτς με υψηλές θερμίδες απειλεί εν γένει με αθηροσκλήρωση. Η έρευνα, που διεξήχθη υπενθυμίζει ότι οι διατροφικές συνήθειες βρίσκονται στη βάση των ασθενειών του καρδιαγγειακού.

Καλύτερα καρύδια με μέλι,.....είδατε.............................και
κρατάτε Τούρκοι τ'άλογα.................................

　

　

ΣΑΝΤ ΜΑΤ

ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Η ΑΤΡΟΠΟΣ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ

ΤΑ 3 ΠΡΩΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

Πρώτο επίπεδο,είσοδος

Εκτυφλωτικό Φως λάμπει εσωτερικά
Και βλέπουμε υπέροχους κήπους και πανέμορφα τοπία
Αυτή είναι η περιοχή του χιλιοπέταλλου λωτού (Σαχανσντάλ Κανουάλ). Στους ναούς ανάβουμε κεριά που είναι απλώς σύμβολα του εσωτερικού Φωτός. Οι ρίσις και οι μιούνις βίωσαν αυτό το ακτινοβόλο εσωτερικό φως, αφού έκαναν μπατζάν και σιμράν και εξήγησαν τις εσωτερικές τους εμπειρίες στον κόσμο. Όσοι όμως τους διαδέχτηκαν απλώς τους μιμήθηκαν χωρίς να καταλαβαίνουν πραγματικά την εσωτερική σημασία των λεγομένων τους. Προτιμούσαν να ακολουθούν λατρευτικές τελετές με γήινα φώτα, αντί να βλέπουν το Φως του Θεού. Όταν η ψυχή εισέλθει εσωτερικά, εμφανίζονται μπροστά της χιλιάδες κήποι και πανέμορφα τοπία.
  
Δεύτερο επίπεδo...............

Αφού προηγουμένως απολαύσει την ομορφιά του Σαχανστάλ Κανουάλ, φτάνει στο Τρικούτι Μπουνκ (Bunk) που σημαίνει κεκλιμένο ή αντεστραμμένο. Μεταξύ Τουρίγια Παντ και Μπραχμ ή Σαχανσντάλ Κανουάλ και Τρικούτι υπάρχει μια σήραγγα που είναι γεμάτη στροφές και είναι πιο στενή από τη διάμετρο μιας τρίχας. Ο νους και η ψυχή είναι υποχρεωμένοι να περάσουν μέσα από αυτή τη σήραγγα. Αρχικά κάποιος οφείλει να πάει ίσια, μετά να κατηφορίσει και έπειτα να πάει ίσια προς τα πάνω. Ο Καμπίρ λέει ότι η ψυχή πρέπει να διασχίσει την σήραγγα που είναι στενότερη από το ένα δέκατο του πάχους μιας τρίχας. Ο νους μας όμως είναι εγκλωβισμένος σε εσωτερικές επιδιώξεις, ιδεολογίες, θρησκείες και υλικά αντικείμενα. Πως μπορεί να διασχίσει αυτή τη στενή πύλη; Στην Περσία όταν ο Καζί Ρουκνουντίν ρώτησε το Γκουρού Νανάκ για το δρόμο που οδηγεί μέσα μας, εκείνος του απάντησε ότι είναι στενότερος από το ένα δέκατο του πάχους μιας τρίχας. Πώς λοιπόν μπορεί ο νους να εισέλθει εσωτερικά; Αν ο νους δεν εκλεπτυνθεί και δεν εξαγνιστεί με τη συνεχή πνευματική εξάσκηση, δεν μπορεί να εισέλθει μέσα απ’ αυτή την πύλη.
Μόνο με τη Χάρη ενός Διδασκάλου μπορεί κάποιος να περάσει μέσα απ’ αυτή την ευθεία και στενή πύλη. Σ’ αυτό τον κόσμο, το φυσικό σώμα σκεπάζει την ψυχή και μέσα από το φυσικό σώμα υπάρχει επιπλέον το Αστρικό και το Αιτιατό σώμα. Στην Τουρίγια Παντ έχουμε Αστρικό σώμα και στο Μπραχμ Αιτιατό σώμα. Η ψυχή λοιπόν καλύπτεται απ’ αυτά τα τρία καλύμματα.
Υπάρχουν επίσης τρία είδη κάρμα: το «Σαντσίτ κάρμα» ή το κάρμα του σπόρου, το «Κριγιάμαν κάρμα» και το «Πραλάμπντ κάρμα». Καθημερινά σπέρνουμε και θερίζουμε κάρμα. Το Πραλάμπντ κάρμα συγκροτεί τη μοίρα στην παρούσα ζωή κάποιου ή το πεπρωμένο του όπως αποκαλείται, το οποίο είναι αναγκασμένος να το υποστεί στην τωρινή του ενσάρκωση. Το Σαντσίτ ή το κάρμα του σπόρου είναι, οι σε λανθάνουσα κατάσταση σπόροι που μας πιστώνονται εδώ και αναρίθμητα χρόνια από την αρχή της Δημιουργίας των Κόσμων. Γενικά, σπέρνουμε περισσότερα απ’ όσα θερίζουμε. Ακόμα και οι Θεοί (αβατάρ) έχουν κάρμα σε λανθάνουσα κατάσταση στο λογαριασμό τους. Η ψυχή είναι υποχρεωμένη να παραμείνει στο Brahm και να εξασκηθεί στην αυτοσυγκέντρωση επί μακρό χρονικό διάστημα προκειμένου να καθαρίσει αυτό το λογαριασμό. Με αυτές τις ασκήσεις, το απόθεμα του Σαντσίτ κάρμα καίγεται από τη φωτιά του Νάαμ. Το Ηχητικό Ρεύμα που αντηχεί στο Μπραχμ καθαρίζει την ψυχή απ’ όλες τις ακαθαρσίες. 

Όσο βρίσκεται στον κόσμο, ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ έχει φυσική μορφή. Όταν αφήσουμε το Σαχανσντάλ Κανουάλ  είναι παρών με τη λαμπερή Αστρική μορφή του ως Γκουρουντέβ και στις ανώτερες περιοχές είναι ο ίδιος ο Λόγος αυτοπροσώπως. Είναι απελευθερωμένος από τον κύκλο των γεννήσεων και των θανάτων. Η ομορφιά, η έκσταση και η μακαριότητα των ανωτέρων πνευματικών περιοχών και η γοητεία της Μουσικής των Σφαιρών δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτόν τον κόσμο που να συγκρίνεται μ’ αυτή την κατάσταση.

Τρίτο επίπεδο............................

Όλη η Δημιουργία, οι άνθρωποι, οι θεοί και οι θεές της Αστρικής περιοχής, οι ρίσις και οι μιούνις δε γνωρίζουν τίποτα για το υπέροχο και θαυμαστό Αιτιατό επίπεδο. Η ευτυχία και η γαλήνη που επικρατεί στη περιοχή του Μπραχμάντ είναι απερίγραπτη. Δεν υπάρχει χοντρή ύλη ούτε γλώσσες επικοινωνίας όπως εδώ στη γη. Είναι τόσο πέρα από τα όρια της εμπειρίας μας σ’ αυτόν τον κόσμο που δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν.
Με πνευματική πειθαρχία και επίπονη εξάσκηση, το απόθεμα του Σαντσίτ ή Σπερματικού κάρμα, καίγεται από τη φωτιά του Νάαμ. Όλα τα τρία καλύμματα αποβάλλονται από την ψυχή και η ίδια εμφανίζεται ως αγνό πνεύμα που εκπέμπει Φως. Φως που έχει τη λάμψη δώδεκα ήλιων. Η ψυχή δεν είναι κάτι ασήμαντο. Είναι μια σταγόνα του μεγαλειώδους Ωκεανού του Σατνάμ. Μετά την αποβολή του Φυσικού, του Αστρικού και του Αιτιατού σώματος, η ψυχή λαχταράει να γνωρίσει το Θεό και να συγχωνευτεί με την Πηγή της. Ο Σαχίμπ λέει ότι ο Κύριος ζει μέσα μας, αλλά είναι άτυχος όποιος δεν Τον βλέπει. Ολόκληρος ο κόσμος υποφέρει από μυωπικό καταρράχτη. Ο Αμάρ Ντας λέει ότι ο υλιστής άνθρωπος είναι κουφός στη γοητεία της Μουσικής των Σφαιρών που αντηχεί εσωτερικά.
Η ακρόαση του εσωτερικού Ηχητικού Ρεύματος είναι η πανάκεια για όλα τα δεινά της ζωής. Οι άγιοι μας καθοδηγούν, αν όμως δεν ακολουθήσουμε τις οδηγίες τους, τότε κακό του κεφαλιού μας. Η Θεία Μελωδία που ηχεί στο Παρ-Μπράχμ ζωοποεί όλες τις περιοχές που βρίσκονται από κάτω του. Τίποτα σ’ αυτό τον κόσμο δεν μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτή τη Μουσική. Κάποτε, όταν οι γιόγκις έπαιζαν κίνγκρι (μουσικό όργανο), ο Γκουρού Νανάκ τους είπε ότι το κίνγκρι που έπαιζαν είναι ανάξιο λόγου. Τους τόνισε ότι θα πρέπει να ακούν το Κίνγκρι που αντηχεί στο Παρ-Μπραχμ.

ΜΑΧΑ ΣΟΥΝΝ ΜΑΗΑ SUNN

Η ψυχή στη συνέχεια φτάνει στα όρια της περιοχής της Μάχα-Σούννα, που είναι απόλυτα σκοτεινή. Παρά το γεγονός ότι το Φως της ψυχής είναι ισοδύναμο με το Φως δώδεκα ήλιων, η ίδια δεν είναι σε θέση να υπερβεί το σκοτάδι του Τιμιρκάντ. Πολλές μεγάλες ψυχές έφτασαν σ’ αυτή την περιοχή, αλλά δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν παρακάτω. Χωρίς τη Χάρη και το Φως του Διδασκάλου κανείς δεν μπορεί να ανηφορίσει το μονοπάτι. Οι ψυχές που ζουν εκεί δεν έχουν πρόβλημα. Βλέπουν με τη λάμψη του δικού τους Φωτός. Μια ψυχή που διασχίζει αυτή την περιοχή με τη βοήθεια ενός Τέλειου Διδασκάλου και φτάνει στο Σατς Καντ είναι πραγματικά ευλογημένη. Αντιθέτως, οι ψυχές που κολλάνε εκεί κραυγάζουν σ’ ένα Τέλειο Διδάσκαλο να τους βοηθήσει να προοδεύσουν.Δεν περνάμε ποτέ ΜΟΝΟΙ μας. Είναι απολύτως απαραίτητο να έχουμε ένα Τέλειο Διδάσκαλο για να διασχίσουμε αυτές τις περιοχές. Παρ’ όλο που η ψυχή έχει το δικό της Φως των δώδεκα ήλιων, μόνο η Χάρη και το Φως του Διδασκάλου της επιτρέπει να διαπεράσει το σκοτάδι της Μάχα Σούννα. Αυτό είναι το μεγαλείο και η ευσπλαχνία του Διδασκάλου και γι’ αυτό όλες οι Γραφές υμνούν το Γκουρού.

                                                                                                                                            ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

                                                                                                    Radha Soami                               

ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΟΜΟΙΠΑΘΗΤΙΚΗ


Η APIS MELLIFICA ΣΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ


ΓΕΝΙΚΑ

Το ομοιοπαθητικό φάρμακο πού παρασκευάζεται από το δηλητήριο της μέλισσας είναι από τα σπουδαιότερα φάρμακα της Materia Medica. Η δράση της μπορεί να είναι αστραπιαία σε καταστάσεις οξείες και απειλητικές για τη ζωή, όπως στην περίπτωση ενός αλλεργικού σοκ, με οίδημα ανά σάρκα (γενικευμένο) και οίδημα του λάρυγγα. Σε τέτοιες καταστάσεις η ομοιοπαθητική αναδεικνύει την αποτελεσματικότητά της.
Το δηλητήριο λοιπόν , της μέλισσας για την ομοιοπαθητική έχει υποστεί διαδοχικές αραιώσεις και δονήσεις και με το όνομα Αpis το δίνουμε σε περιπτώσεις που συνήθως μοιάζουν πολύ στην εικόνα των συμπτωμάτων που το ίδιο το τσίμπημα της μέλισσας προκαλεί: Ξαφνικό πρήξιμο που είναι ζεστό, καίει και πονάει, με νυγμώδη πόνο, όπως είναι ο πόνος του κεντριού. Όταν τσιμπηθεί κάποιος με υπερευαισθησία, η αντίδραση θα είναι γενικευμένη με δημιουργία εξανθημάτων, οιδήματος ανά σάρκα, ολιγουρία, και επαπειλούμενο οίδημα λάρυγγα. Υπάρχει σαφής επιδείνωση από τη ζέστη και το άγγιγμα. Ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για λοίμωξη, αλλεργία ή φλεγμονή, αυτά τα χαρακτηριστικά συμπτώματα, δηλαδή το πρήξιμο, το κάψιμο και ο πόνος σαν από τρύπημα, η επιδείνωση από τη ζέστη και το άγγιγμα είναι οδηγά σημεία για να δώσουμε Apis. Συνήθως το πρήξιμο είναι τόσο έντονο πού δίνει την εντύπωση ενός μπαλονιού έτοιμου να σπάσει.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Apis είναι η αδιψία σε όλες αυτές τις καταστάσεις της κατακράτησης ύδατος. Καμιά επιθυμία για νερό, από τα κατ’ εξοχήν φάρμακα με αδιψία στην Materia Medica. Μόνο σε κάποιες περιπτώσεις όπου η νόσος επιπλέκεται με αφυδάτωση, όπως στη ελκώδη κολίτιδα, διάρροια, τύφο, αποστήματα και όπου μεταξύ άλλων φαρμάκων, ενδείκνυται και το Apis, μπορεί να δούμε ακόρεστη δίψα.
Στην παθολογία του φαρμάκου το οίδημα και οι συλλογές υγρού σε κοιλότητες είναι μια κύρια παθογνωμονική εκδήλωση και όχι ένα τυχαίο γεγονός. Το Apis έχει μια ιδιαίτερη τάση να μαζεύει και να κατακρατεί νερό σε συγκεκριμένες περιοχές. Προκαλεί οίδημα στους ιστούς των ματιών, προσώπου, λαιμού, σταφυλής, ωοθηκών κ.α. Χαρακτηριστικά’’ τα βλέφαρα γίνονται σαν σακούλες με νερό, η σταφυλή κρέμεται σαν να είναι γεμάτη με νερό τα κοιλιακά τοιχώματα παχαίνουν και αφήνουν εντύπωμα στην πίεση και οι βλεννογόνοι σε οποιοδήποτε σημείο μοιάζουν σαν έτοιμοι να βγάλουν νερό αν κάποιος τους τρυπούσε’ ’γράφει ο Kent . ΄Όταν δρα στους ορογόνους χιτώνες που περιβάλλουν την καρδιά, τον εγκέφαλο, η τους πνεύμονες προκαλεί συλλογή υγρού . Πλευρίτιδες, περικαρδίτιδες, ασκίτης, μηνιγγίτιδες με μεγάλη συλλογή υγρού είναι κλασική παθολογία για το φάρμακο.
Οιδήματα η συλλογές που επιπλέκουν νόσους των νεφρών όπως σε νεφρίτιδες, νεφρωσικό σύνδρομο κ.α. και κύστεις κάθε είδους που συνήθως φτάνουν πολύ γρήγορα σε τεράστιο μέγεθος είναι επίσης χαρακτηριστικά για το φάρμακο. Είναι πρώτη επιλογή για κύστεις στις ωοθήκες κυρίως στη δεξιά.
Σε μηνιγγίτιδες, μηνιγγοεγκεφαλίτιδες, υδροκέφαλο η άλλες καταστάσεις που επιφέρουν εγκεφαλικό οίδημα και κώμα, έχουμε την ‘’ εγκεφαλική κραυγή’’- ‘’crie encephalique’’ Το άτομο πού βρίσκεται σε κώμα η λήθαργο βγάζει μια διαπεραστική κραυγή πόνου τόσο δραματική, που φέρνει ρίγος σε όποιον την ακούει.
Το Apis είναι πολύτιμο φάρμακο για κάθε είδους οφθαλμία, δηλαδή σοβαρή επιπεφυκίτιδα, τράχωμα, αλλεργία κ.α.
‘Όλα οι προαναφερόμενες καταστάσεις θυμίζουμε ότι για να υπάγονται στο θεραπευτικό φάσμα του Apis πρέπει να εμφανίζουν τη μεγάλη επιδείνωση στη ζέστη, οποιουδήποτε τύπου, π.χ. στη ζέστη του δωματίου, ακόμη περισσότερο στον ζεστό αέρα που φέρνει ένα θερμαντικό σώμα, τη ζέστη από το τζάκι, μα ακόμη πιο πολύ χειροτερεύουν και σε βαθμό επικίνδυνο με ένα ζεστό μπάνιο ‘ή στη σάουνα. Τότε εκτός από διάφορα προβλήματα που μπορεί να παρουσιάσουν όπως ζαλάδα πονοκέφαλο, εξανθήματα, θα έχουν κυρίως την αίσθηση ότι πνίγονται και δεν μπορούν να αναπνεύσουν. Σε παθήσεις του εγκεφάλου ένα ζεστό μπάνιο μπορεί να φέρει σπασμούς.
Επίσης σημαντικό γενικό σύμπτωμα είναι η επιδείνωση από το άγγιγμα. Το Apis είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στο άγγιγμα (σαν το φάρμακο Lachesis) και όχι μόνο σε δερματικές παθήσεις, όπως αλλεργικά εξανθήματα, οζώδη πρηξίματα, ερυσίπελας κ.λ.π., αλλά ακόμη και στις φλεγμονές των εντέρων, όπως στην εντερίτιδα, τη cholera infantum, την ελκώδη κολίτιδα ή την κοινή διάρροια όπου ο ασθενής δεν αντέχει κανένα άγγιγμα στην κοιλιά του. Το ίδιο ισχύει για τις φλεγμονές ή άλλα προβλήματα στη μήτρα ή στις ωοθήκες.
Η παθολογία στο Apis επέρχεται με βιαιότητα και γρηγοράδα, συχνά δε προέρχεται από εξανθήματα δερματικά που καταπιέσθηκαν ή δεν μπόρεσαν να εκδηλωθούν.
Η δεξιά του πλευρά είναι εκείνη που προσβάλλεται περισσότερο. Καλυτερεύει γενικά και τοπικά με κρύα επιθέματα.

ΨΥΧΟΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Το άτομο με χρόνια παθολογία Apis, έχει κάποια στοιχεία προσωπικότητας ιδιαίτερα, όπως και κάθε φάρμακο της Ομοιοπαθητικής, τα οποία μπορούμε να θεωρήσουμε και ως τα ψυχικά συμπτώματα του. Αυτά που στην Ομοιοπαθητική αναφέρονται και σαν ‘’essences’’, έχει περιγράψει θαυμαστά ο Γιώργος Βυθούλκας. Στην περίπτωση μας, όπως γίνεται η κατακράτηση του νερού στο σώμα, έχουμε και ‘’ κατακράτηση’’ έντονων συναισθημάτων που δύσκολα εκφράζονται. Είναι άτομα με πάθος και ένταση, ιδιαίτερα στον ερωτικό τομέα. Νοιώθουν αδέξιοι να εκφράσουν τι αισθάνονται. Η σεξουαλική τους επιθυμία είναι μεγάλη. Και επειδή τα εγκλωβισμένα τους αισθήματα δεν βρίσκουν βαθιά διαφυγή, κάποιες καταλήγουν στην νυμφομανία.
Όπως η ‘’μέλισσα κολλάει στο μέλι’’, λόγω της έντονης σεξουαλικότητάς τους, έχουν τάση να προσκολλώνται στους ερωτικούς τους συντρόφους και να αναπτύσσουν μια ζήλια φοβερή. Από το στρες της ζήλιας μπορεί και να αρρωστήσουν (ailments from jealousy).Από την προσκόλλησή τους στην ηδονή μιας σεξουαλικής σχέσης, είναι πιθανόν να μην μπορούν να ξεφύγουν από μια εξωσυζυγική σχέση, παρ’ όλο που η λογική και η ηθική τους , τους πιέζει για το αντίθετο.
Μια άλλη εντυπωσιακή ομοιότητα της μέλισσας, με τον ασθενή Apis, είναι η μεγάλη τους εργατικότητα. Το άτομο είναι διαρκώς απασχολημένο με τη δουλειά του η άλλα πράγματα.
Η αδεξιότητα στην έκφραση, τους κάνει να φέρονται από τη μια απότομα και με ξεσπάσματα και μετά να νοιώθουν άρρωστοι, και από την άλλη, να αποκρύβουν δυνατά αισθήματα και ανάγκες. Είναι κλειστοί όχι από τη φύση τους, αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να εκφραστούν. Σε αυτή τη φάση είναι νευρικοί, απογοητευμένοι και θέλουν να κλάψουν. Με βαθιά λύπη, μπορεί να κλαίνε όλη μέρα και όλη νύχτα. Δεν κοιμούνται από τις βασανιστικές σκέψεις και το άγχος. Με ακραία ευερεθιστότητα, αρπάζονται και τσακώνονται για ασήμαντες αφορμές ή βάζουν τα κλάματα με το παραμικρό. Σ’ αυτήν την κατάσταση φτάνουν συνήθως μετά από μια ερωτική απογοήτευση ή μια άλλη μεγάλη στενοχώρια.
Επειδή ντρέπονται για τη ζήλια και τη μιζέρια τους συχνά προσπαθώντας να το κρύψουν, υιοθετούν μια συμπεριφορά ακριβώς αντίθετη με αυτά που νοιώθουν. Υποκρίνονται τους χαρούμενους με υπερβάλλοντα τρόπο, μια κατάσταση στα όρια της υστερίας και της ψυχικής ανισορροπίας. Στα βιβλία περιγράφεται επίσης σαν “το γέλιο στις ατυχίες’’ δηλαδή γελούν σε καταστάσεις που κανείς θα περίμενε φυσιολογικά να κλάψουν, όπως σε πολύ λυπηρά συμβάντα. Φυσικά γελοιοποιούνται και το ξέρουν, αλλά αυτή είναι άλλη μια υστερική αντίδραση στην οποία δεν μπορούν να αντιδράσουν.
Η αδεξιότητα στις κινήσεις τους είναι πιο γνωστή και χαρακτηριστική για το Apis. Τους πέφτουν πράγματα από τα χέρια, σκοντάφτουν σε υπαρκτά ή ανύπαρκτα εμπόδια, για να πιάσουν το αλάτι στο τραπέζι μπορεί να ρίξουν μερικά ποτήρια. Μερικές φορές περπατούν με ένα τρόπο, σαν να βιάζονται κάτι να προλάβουν, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψη τους τη μορφολογία του χώρου γύρω.. Οι άλλοι νομίζουν ότι είναι αφηρημένοι και απορροφημένοι στις σκέψεις τους. Αυτό όμως είναι σύμπτωμα από πρόβλημα στο νευρικό σύστημα.
Εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο χαρακτηριστικό με αυτό της μέλισσας που είναι ξακουστή για την ικανότητά της να προσανατολίζεται και να τοποθετεί σωστά τις ουσίες στην κυψέλη.
Σε προχωρημένη ψυχοπαθολογία, έχουμε μανιοκατάθλιψη με έντονο ερωτισμό στην φάση της μανίας, και πλήρη απάθεια στη φάση της κατάθλιψης. “Ερωτική τρέλα’’ ή “Erotic insanity’’ αναφέρει ο Γ. Βυθούλκας, ιδιαίτερα στις γυναίκες, με πραγματική φρενίτιδα στην σεξουαλική συμπεριφορά, με συνεχή αναζήτηση διέγερσης και αχόρταγης ικανοποίησης.
Ένας άλλος τύπος ψύχωσης, είναι η “εργασιομανιακή τρέλα’’, “busy insanity’’, στην οποία ο ασθενής είναι συνεχώς απασχολημένος με διάφορες δουλειές.
Αυτές όμως είναι καταστάσεις σπάνιες και δεν πρέπει οι αναγνώστες να σχηματίσουν την εντύπωση ότι όλοι οι ασθενείς Apis είναι νυμφομανείς.
Σε βαριές νευρολογικές διαταραχές όπως σε μηνιγγίτιδα, μηνιγγοεγεφαλίτιδα, υδροκέφαλο, είναι πιθανό να εμφανίσουν υπερδιέγερση που φτάνει μέχρι το παραλήρημα. Πρόκειται για ακατάσχετη φλυαρία ή σεξουαλικό παραλήρημα.
Αυτό κορυφώνεται το βράδυ στον ύπνο κυρίως μετά τα μεσάνυχτα. Τα μεσάνυχτα είναι μια χαρακτηριστική ώρα επιδείνωσης για το Apis. Το επόμενο πρωί είναι μελαγχολικοί, απαθείς και δεν θέλουν να μιλούν σε κανένα.
Σε παρόμοιες περιπτώσεις, μπορεί να δούμε ψευδαισθήσεις: ότι έχει ήδη πεθάνει ή ότι πεθαίνει, ότι κάποιος είναι στο κρεβάτι μαζί του, ότι υπάρχει κόσμος κοντά του, ότι είναι έγκυος, ότι η γλώσσα είναι από ξύλο.
Μετά, ιδιαίτερα όταν υπάρχει χαμηλός πυρετός, βλέπουμε μια κούραση, μια αδυναμία και απάθεια που μπορεί να φτάσει σε πλήρη απώλεια της συνείδησης. Δεν έχουν καμία αντίδραση σε οποιοδήποτε ερέθισμα ούτε καν στο τρύπημα της καρφίτσας.
Μια αίσθηση χαρακτηριστική που έχουν οι ασθενείς Apis σε καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή, είναι ότι πρόκειται να πεθάνουν άμεσα . Νομίζουν ότι η κάθε ανάσα τους είναι και η τελευταία. Αυτό συμβαίνει κυρίως από τη δυσκολία στην αναπνοή που επέρχεται από την πάθηση. Οι ίδιοι δεν φοβούνται, αλλά αντίθετα εγκαταλείπονται παραιτούμενοι, στον θάνατο.
Σε χρόνιες ψυχασθένειες μπορεί να δούμε παραλήρημα στην διάρκεια της εμμήνου ρύσης ή όταν έχουμε ανωμαλίες περιόδου. Αυτό πιθανόν προέρχεται από ορμονικές διαταραχές που δημιουργούνται ξανά από την καταστολή των σεξουαλικών αναγκών.
Στο Apis σωματικά άλλά και ψυχικά συμπτώματα εμφανίζονται και εξελίσσονται με ξαφνικό και απότομο τρόπο, πρόκειται για ένα “εκρηκτικό’’ φάρμακο. Ας θυμηθούμε το αναφυλακτικό σοκ, τη μηνιγγοεγεφαλίτιδα (με τη διαπεραστική , εγκεφαλική κραυγή), την περικαρδίτιδα με συμπίεση της καρδιάς κ.λ.π.

ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
ΚΕΦΑΛΙ

Είναι κύριο φάρμακο για πρήξιμο γύρω από τα μάτια . Τόσο έντονο που φτάνει να μην μπορεί να ανοίξει τα βλέφαρα.
Οίδημα του επιπεφυκότα με πρόπτωσή του. Έχει ερυθρότητα και κάψιμο και μοιάζει σαν ωμό κρέας. Καλυτερεύει με κρύα επιθέματα.
Εξάψεις, κυρίως στην εμμηνόπαυση.
Έρπητας ζωστήρας στο πρόσωπο ιδιαίτερα στην αριστερή πλευρά.
Πονοκέφαλος που αρχίζει πίσω από το αριστερό αυτί και φτάνει στο αριστερό μάτι ή κρόταφο.
Από τα καλύτερα φάρμακα για υδροκέφαλο.
Πονοκέφαλος χειρότερα με τη ζέστη, καλύτερα στον ανοιχτό αέρα.
Αγγειονευρωτικό οίδημα με πιεστικό πρήξιμο στο πρόσωπο, χείλη, γλώσσα και λάρυγγα.
Φλεγμονή των ματιών
Ερυσίπελας.

ΛΑΙΜΟΣ

Φαρυγγίτιδα με βελτίωση από κρύα ποτά.
Αγγειονευρωτικό οίδημα σε αλλεργική κρίση (κύριο φάρμακο).
Φαρυγγίτιδα με πρήξιμο της σταφυλής που γίνεται σαν σακούλα γεμάτη με νερό ( bag- like swelling).
Πονόλαιμος που αντανακλά στα αυτιά.
Εξέλκωση του φάρυγγα.
Υπερτροφικές, πρησμένες αμυγδαλές.

ΘΩΡΑΚΑΣ

Πνευμονία ή πλευρίτιδα με εντονότατο πόνο στην εισπνοή. Σαν να μην μπορεί να πάρει άλλη ανάσα.

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ

Δεν διψάει.
Διάρροια με απώλεια σε κάθε κίνηση, σαν να μένει ανοιχτός ο πρωκτός.
Περιτονίτιδα.
Ασκίτης
Δυσκοιλιότητα κατά την εμμηνοροή

ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟ

Είναι κύριο φάρμακο για σπειραματονεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο, με δραματικό οίδημα σε ολόκληρο το σώμα (ανά σάρκα) και ελάχιστη αποβολή ούρου που περιέχει ίζημα ή λεύκωμα.
Κυστίτιδα με πόνο που ζεματίζει κατά την ούρηση.
Κατακράτηση ούρων ιδιαίτερα στα νεογέννητα.
Απώλεια ούρων κατά τον βήχα.

ΓΕΝΝΗΤΙΚΑ

Κύστες στις ωοθήκες ιδιαίτερα στην δεξιά .
Έντονη δυσμηνόρροια.
Ενδομητρίωση.
Αποβολές κυρίως στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
Αυξημένη σεξουαλική επιθυμία.
Διαταραχές της υγείας μετά από καταπίεση της επιθυμίας.

ΑΚΡΑ

Αδεξιότητα. Πέφτουν πράγματα από τα χέρια.
Οίδημα των άκρων (πρώτο φάρμακο που θα σκεφτούμε)
Φλεγμαίνουσες αρθρώσεις, κόκκινες και επώδυνες.
Παρωνυχία με πόνους που χειροτερεύουν στην ζέστη.

ΔΕΡΜΑ

Ουρτικάρια με καυστικούς πόνους. Χειρότερα την νύχτα.
Ερυσίπελας με ζωηρό κόκκινο χρώμα και οίδημα.
Οίδημα κάτω από το δέρμα που το τεντώνει τόσο πολύ σαν να είναι έτοιμο να σχιστεί.
Έκζεμα με έντονο πρήξιμο που καλυτερεύει με κρύα επιθέματα.
Έρπητας ζωστήρας με σαφή βελτίωση από τα κρύα επιθέματα.

ΠΥΡΕΤΟΣ

Διαλείποντας πυρετός, με ρίγος στις 3 π.μ., δίψα με το ρίγος.
Οστρακιά, ανεμευλογιά

ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ-ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

BELLADONNA: Κάνει έντονες φλεγμονές που χειροτερεύουν στη ζέστη και καλυτερεύουν με κρύα επιθέματα. Είναι ευερέθιστος, δεν διψάει, τα προβλήματα συνήθως στην δεξιά πλευρά, κύστες στις ωοθήκες, φαρυγγίτιδα, πολύ επώδυνα συμπτώματα.
NUX-VOMICA: Εργασιομανής και ανταγωνιστικός, ζηλεύει, κάνει κυστίτιδες, έντονη δυσμηνόρροια, ενδομητρίωση, υπερσεξουαλικότητα, αλλεργικά συμπτώματα, πυρετό και ρίγη.
APIUM VIRUS, ZINCUM, CANTHARIS, VESPA, LACHESIS.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ

NATRIUM MURIATICUM: Το ‘’χρόνιο’’ Apis. Συχνά το ίδιο άτομο χρειάζεται Nat-m για χρόνιες παθήσεις ή σαν ιδιοσυγκρασιακό και Apis για οξείες περιστασιακές προσβολές.
Το Apis, θεωρείται συμπληρωματικό με το Natrum muriaticum, το ένα ακολουθεί καλά το άλλο. Έχουν αρκετές ομοιότητες όπως την αδεξιότητα, την υστερία, τον κλειστό χαρακτήρα και την παράδοση του εαυτού τους με πάθος σε μια σεξουαλική σχέση. Όμως το Natrum muriaticum είναι πάντα πιο ρομαντικό και εκλεπτυσμένο και στο σεξ πιο προσγειωμένο. Το Apis παθιάζεται και συμπεριφέρεται βίαια. Το Nat-m από την άλλη, προσέχει πολύ να μην πληγώσει τους άλλους.

BARYTA CARBONICA: Αν υπάρχει συμμετοχή του λεμφικού συστήματος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑGeorge Vithoulkas ‘’MATERIA MEDICA VIVA’’ Volume 2 Homeopathic Book Publishers London
Roger Morrison, M.D. “DESKTOP GUIDE’’ Hahnemann Clinic

EΥΓΕΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ

Ψάρια: Δύναμη για υγεία και μακροζωία


Τα ψάρια επηρεάζουν θετικά την υγεία του εγκεφάλου και της καρδίας.Τα φαγητά που διαλέγουμε να τρώμε έχουν αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο στη σωματική και ψυχική μας υγεία.

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής το είχε καταλάβει από την αρχαιότητα και έλεγε στους ανθρώπους «το φαγητό σας να είναι το φάρμακο σας και το φάρμακο σας να είναι το φαγητό σας».

Τα ψάρια μας προσφέρουν ένα μοναδικό συνδυασμό νοστιμιάς και εξαιρετικά ευεργετικών επιδράσεων για την υγεία μας που τα καθιστά ένα από τα πλέον εκλεκτά εδέσματα που μπορούμε να διαλέγουμε να καταναλώνουμε ακόμη και κάθε μέρα.

Τα οφέλη των ψαριών έχουν αναγνωρισθεί για πολλά συστήματα του οργανισμού. Είναι τόσο σημαντικά που η διατροφή πλούσια σε ψάρια έχει αποτελεσματικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση πολλών ασθενειών.

Οι περισσότεροι άνθρωπο δεν τρώνε αρκετή ποσότητα ψαριών. Θα έπρεπε τουλάχιστον να τρώνε δύο φορές την εβδομάδα ψάρια εκ των οποίων στη μια να τρώνε λιπαρά ψάρια.

Τα ψάρια όπως οι σαρδέλες, το σκουμπρί, ο σολομός, η ρέγκα είναι πλούσια σε ωμέγα 3 λιπαρά οξέα που δεν μπορεί να συνθέτει ο ανθρώπινος οργανισμός και τα οποία έχουν εξαιρετικές θετικές επιδράσεις σε πολλά όργανα, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο και στην καρδία.

Τα ψάρια είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες D και Α, σελήνιο και άλλα θρεπτικά στοιχεία.

Η συχνή κατανάλωση ψαριών:

1. Βοηθά τον εγκέφαλο

2. Αυξάνει την πνευματική δύναμη και διαύγεια

3. Μειώνει τον κίνδυνο για τη νόσο Αλτσχάιμερ

4. Προστατεύει την καρδία μειώνοντας τον κίνδυνο για αρρυθμίες, αθηρωμάτωση και έμφραγμα μυοκαρδίου

5. Βοηθά κατά του καρκίνου

6. Βελτιώνει την όραση και προστατεύει από την τύφλωση

7. Μειώνει τον κίνδυνο αλλεργιών και άσθματος.

Όσπρια: Ποια είναι τα μυστικά τους;

Τα όσπρια όπως φασόλια, κουκιά, φακή, λουβί, ρεβίθι, σόγια είναι από τα πιο θρεπτικά τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες.Τα όσπρια είναι από τα πιο θρεπτικά τρόφιμα που υπάρχουν. Είναι καλές πηγές πρωτεϊνών και ορισμένα μπορούν να αντικαταστήσουν το κρέας στη διατροφή μας.

Τα όσπρια είναι κατηγορία λαχανικών στην οποία ανήκουν φασόλια, κουκιά, φακή, λουβί, ρεβίθι, σόγια και άλλα. Τα όσπρια έχουν διαφορετικό χρώμα, σχήμα, μέγεθος και μπορούν να καταναλωθούν πράσινα με το περικάρπιο τους μετά την αποκοπή τους από το φυτό.

Τα όσπρια είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, κάλιο, φολικό οξύ, σίδηρο και μαγνήσιο. Είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρές ουσίες. Είναι πλούσια σε φυτοχημικές ουσίες που συμβάλλουν στην πρόληψη χρόνιων ασθενειών όπως οι καρδιακές παθήσεις, ο διαβήτης και ο καρκίνος.

Τα όσπρια περιέχουν φυτικές ίνες που δεν απορροφούνται στο έντερο. Διευκολύνουν τη μεταφορά του περιεχομένου των εντέρων και καταπολεμούν τη δυσκοιλιότητα. Οι φυτικές ίνες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης αίματος γεγονός που προστατεύει την καρδία.

Η σόγια αποτελεί ένα μοναδικό είδος οσπρίων διότι έχει τα χαρακτηριστικά του κρέατος. Επιπρόσθετα περιέχει ισοφλαβόνες, ουσίες που πιθανόν να μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου.

Τα φιστίκια ανήκουν στα όσπρια. Περιέχουν λιπαρές ουσίες αλλά το είδος τους ανήκει στα μονοκορεσμένα λίπη που είναι μεταξύ των πλέον υγιεινών που υπάρχουν. Τα φιστίκια όταν καταναλώνονται με μέτρο είναι ωφέλιμα. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες και προστίθεται κατά την επεξεργασία τους αλάτι που βλάπτει.

Τα όσπρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς τρόπους, σε σούπες, βραστά φαγητά, σαλάτες, πουρέ και άλλα. Όταν αγοράζονται είναι προτιμότερο να έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος. ‘Έτσι το ψήσιμο τους θα είναι ομοιόμορφο.

Πριν από το μαγείρεμα τα όσπρια να πλένονται καλά, να καθαρίζονται διότι μπορεί να περιέχουν μικρές πέτρες, άλλες ίνες ή μερικούς καρπούς που δεν είναι καλοί και πρέπει να απομακρύνονται. Αρκετά όσπρια, όπως τα φασόλια, τα κουκιά, το ρεβίθι, το λουβί, χρειάζονται ενυδάτωση πριν από το μαγείρεμα. Για αυτό είναι καλό να τοποθετούνται σε νερό για μια νύκτα πριν από το μαγείρεμα. Τα όσπρια σε κονσέρβες είναι επίσης μια άλλη καλή επιλογή.

Τα όσπρια μπορούν να σας προσφέρουν ένα οπλοστάσιο από πολύτιμες φυτοχημικές ουσίες που είναι σε θέση να σας προστατεύουν από μια σειρά από άσπονδους εχθρούς της υγείας σας;

Αν αυτό σας διαφεύγει, είναι προτιμότερο να ενημερωθείτε διότι με μερικές απλές κινήσεις στην επιλογή του φαγητού σας, εξοπλίζετε το σώμα σας με εφόδια που χρειάζεστε. Ας εξετάσουμε αρχικά τη θρεπτική δύναμη των οσπρίων.

Τα όσπρια όπως τα φασόλια, τα κουκιά, η φακή, το λουβί, το ρεβίθι, το μπιζέλι, η σόγια και άλλα, είναι πλούσια σε καλής ποιότητας πρωτεΐνες, κάλιο, φολικό οξύ (βιταμίνη Β9), σίδηρο, μαγνήσιο, φυτικές ίνες, φτωχά σε λιπαρές ουσίες και δεν περιέχουν καθόλου χοληστερόλη. Τα λιπαρά που περιέχουν, ανήκουν στην κατηγορία των ακόρεστων λιπών που είναι ευεργετικά για την υγεία.

Γιατί τα όσπρια βοηθούν εναντίον της ψηλής χοληστερόλης αίματος; Οι φυτικές ίνες των οσπρίων δεν απορροφούνται μετά από την πέψη στο έντερο. Στην πορεία τους διαμέσου του πεπτικού σωλήνα, οι φυτικές ίνες δεσμεύουν τη χοληστερόλη που βρίσκεται σε αυτόν. Με τον τρόπο αυτό αυξάνουν την αποβολή της και μειώνουν την απορρόφηση της από το έντερο.

Τα όσπρια συμβάλλουν έτσι στη μείωση της χοληστερόλης αίματος. Μειώνοντας τη χοληστερόλη, τα όσπρια βοηθούν στην πρόληψη στένωσης ζωτικών αρτηριών. Είναι για αυτό που τα όσπρια μπορεί να είναι πολύτιμοι σύμμαχοι σας στην πρόληψη της καρδιακής προσβολής και των εγκεφαλικών επεισοδίων όπως επίσης και του διαβήτη.

Τα όσπρια βοηθούν κατά της δυσκοιλιότητας. Οι φυτικές τους ίνες επειδή δεν απορροφούνται από το έντερο, διευκολύνουν την κίνηση και μεταφορά του περιεχομένου του πεπτικού σωλήνα μειώνοντας τον κίνδυνο για δυσκοιλιότητα.

Ο ρόλος των οσπρίων στην πρόληψη του καρκίνου παρουσιάζει ενδιαφέρον. Η περιεκτικότητα τους σε ορισμένες φυτοχημικές ουσίες όπως οι ισοφλαβόνες, έχει απασχολήσει τους ερευνητές. Οι ισοφλαβόνες, λόγω των αντιοξειδωτικών τους ιδιοτήτων, πιθανόν καταστέλλουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και μειώνουν τον κίνδυνο προσβολής από ορισμένες μορφές καρκίνου όπως ο καρκίνος του προστάτη. Επίσης οι ουσίες αυτές βρέθηκαν να έχουν ρόλο στην πρόληψη της στένωσης των αρτηριών διότι καταστέλλουν την ανάπτυξη της αθηρωματικής πλάκας που σταδιακά αποφράσσει τις αρτηρίες ζωτικών οργάνων.

Είναι λοιπόν καλό να θυμάστε ότι τα όσπρια πρέπει να είναι συχνά στο πιάτο σας. Έχουν πολλά να σας προσφέρουν και μπορούν να αντικαταστήσουν άλλα τρόφιμα, πλούσια σε λιπαρές ουσίες και χοληστερόλη με αρνητικές δράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Δίνοντας στα όσπρια τη σημασία που τους αξίζει, έχετε να κερδίζετε στον πόλεμο κατά της καρδιακής προσβολής, των εγκεφαλικών επεισοδίων, του διαβήτη, της δυσκοιλιότητας και του καρκίνου.

ΡΟΦΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΒΑΡΟΥΣ

Τα παρακάτω ροφήματα θα βοηθήσουν στην προσπάθειά σας να χάσετε βάρος. Δεν αποτελούν, όμως, από μόνα τους αδυνατιστικά προϊόντα.

Ζεστό νερό με λεμόνι και 1/2 κουταλάκι κανέλα, που βοηθά την ισορροπία του σακχάρου του αίματος.
Εγχύματα από βότανα (1-2 φλιτζάνια την ημέρα):
Πικραλίδα: Ρυθμίζει την όρεξη, ενώ αποτοξινώνει το συκώτι και τα νεφρά. Ρίχνετε 1-2 κουταλάκια από το βότανο σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό.
Μάραθο: Δρα ρυθμιστικά στην όρεξη, έχει διουρητικές και εφιδρωτικές ιδιότητες και αντισπασμωδική δράση. Ρίχνετε 1-2 κουταλάκια σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό.
Λουίζα: Βοηθά στην αύξηση του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση, γι' αυτό και θεωρείται ιδανική για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Δεν συστήνεται σε όσους έχουν υπόταση, γιατί ρίχνει την πίεση. Ρίχνετε μέχρι 3 κουταλάκια σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό.